Kevin Rowland - The Wanderer (1988)

Ooit in de aanbieding gekocht want grandioos geflopt.
Ik geloof 2 keer gedraaid daarna nooit meer, want het kan natuurlijk niet tippen aan het magnifieke Too-Rye-Ay.
Maar ik hoor nu dat ik die vergelijking helemaal niet moet maken. Hier geen meeslepende folksoul, maar hij doet hier zoals hij er op de hoes uitziet.
Een soort crooner dus met bijpassend soort muziek (gelukkig wel zonder blazersgetetter) en natuurlijk nog wel die kenmerkende stem.
Daar zal ik hem dus maar op gaan beoordelen, mits hij de speler nog een keer of 5 haalt.