Led Er Est - Dust on Common (2009)

Vorig jaar al uitgekomen op vinyl, dit jaar pas op cd, het zalige debuut van Led Er Est (New York).
Hun label, Wierd Records, opgericht (in NY in 2006) en gerund door kunstenaar Pieter Schoolwerth (google eens op afbeeldingen en sta versteld van zijn prachtige werk), is gespecialiseerd in muziek die vaak het subgenre minimal synth (o.a. ook wel minimal wave genoemd) meekrijgt.

Ook Led Er Est valt in die categorie. Toch klinkt het mij net wat gekleurder en veelzijdiger in de oren dan de gemiddelde minimal synth muziek. De melodieën van de nummers op dit album zijn vaak al direct pakkend. Niet omdat het ergens anders op lijkt, maar ze lijken gegrepen uit een oeroude voorheen onaangetaste bron en omgesmeed tot soms bijna bezwerende synth wave nummers.

Persoonlijk smul ik hier wel van. Waar recente muziek van dit genre nogal eens dreigt te vervallen in het nadoen van jaren 80 voorbeelden van de artiesten geeft Led Er Est me op dit album nergens dat gevoel mee. Ze doen gewoon hun ding en zijn daar ook echt goed in. De sfeer die ze creëren en de dansbare ritmes in de muziek doen me soms afdwalen naar vage donkere clubs waar goths in trance over de dansvloer zweven. Ook in die hoek wordt deze muziek zeker zeer gewaarderd. Een andere keer waan ik me weer in een of andere excentrieke nachtclub waar in futuristische kleding op een robotachtige manier gedanst wordt op deze muziek.

Behalve in het nummer Bikinifun, dat eigenlijk behoorlijk post-punk klinkt, overheerst, zoals het genre al aangeeft, de synth in deze muziek. Toch gebeurt dat niet op een manier dat ik een gitaar echt mis. Het geheel is mooi opgevuld en tegelijkertijd nergens te veel. In de productie is dan ook duidelijk rekening gehouden met een juiste balans tussen ritmes, synth, zang en alle bijgeluiden. Een enkele keer komt de gitaar nog terug (of mogelijk een synthgeluid dat erop lijkt), zoals in Laredo.

Al met al is dit album een aanrader voor met name new (minimal) (elektro)wave, gothic en minimal synth liefhebbers, maar toch zeker ook interessant voor liefhebbers van bijv. vroege jaren 80 pop, zoals oude O.M.D. en Depeche Mode.

Momenteel zijn van dit album de nummers Port Isabel, Laredo en Scissors te beluisteren op de MySpace van Led Er Est.

Eigenlijk is dit helemaal niet mijn soort muziek, maar toch bevalt het me wel. Juist omdat ik zelden naar elektronische muziek luister komt dit als een aangename afwisseling. En eerlijk is eerlijk: dat is niet de enige reden waarom dit album me wel aanstaat.

Met name het eerste deel van dit album klinkt gewoon heel lekker. Wel erg jammer dat het bij nummer zes zo inzakt. Want wat is Something for the Children toch een vaag nummer.

Hoe dan ook: als geheel bevalt het album goed. Erg leuk om dit met een prijsvraag te winnen!