Tristania - Rubicon (2010)

De eerste Tristania plaat zonder Vibeke. Mariangela is een goede zangeres, maar live weet ze bij de oude nummers niet het mysterieuze over te brengen wat Vibeke zo mooi deed. Ik ben benieuwd hoe de cd zal klinken.
Dit gaat hem toch echt worden bij mij: Erop of eronder voor Tristania...

Het zal dat laatste wel worden denk ik.

Helaas staat op de nieuwe Tristania website dat Østen besloten heeft de band te verlaten. Zijn afwezigheid zou eerst een jaar zijn, vanwege zijn vaderschap. Nu valt echter op de website te lezen dat hij besloten heeft niet terug te keren, omdat Tristania en zijn familie nu niet meer te combineren zijn.
Dat vind ik erg jammer, want zijn stem voegde echt iets toe aan Tristania. Verder vind ik het redelijk smakeloos dat op de nieuwe website van Tristania niks te vinden valt over Østen of Vibeke. Uit respect zet je ergens iets over ze neer, want het zijn toch Tristania-leden geweest. Gewoon een pagina van ex-leden vind ik niet meer dan normaal. Kennelijk dacht Tristania daar anders over, jammer. Zou het nieuwe album dan zo goed zijn dat we Østen en Vibeke helemaal niet zullen missen?

Zoals altijd, ga ik hier weer met een open oor en geest naar luisteren. Pas bij Illumination vond ik Tristania een echt goede band (ik hou niet van grunts, dat kan ik maar van een paar bands hebben)) en als deze in de richting van het vorige album voortgezet wordt, dan zal ik dit album tzt zeker aanschaffen. De laatste van Sirenia (13th Floor) vind ik ook erg goed.

Tristania komt dus terug met een totaal andere bezetting. Het resultaat is een goede CD. Gevarieerd wordt er genoeg met alle beschikbare stemmen. De nieuwe zangeres is niet erg nadrukkelijk aanwezig en dat voert de band verder weg van de typische Gothic bands met zangeres. De nummers lopen uiteen van ballads tot en met flink stevig beukwerk. Tristania is zeker niet ten onder gegaan aan de vele bezettingswijzigngen.

Aardig plaatje, maar het is geen blijver. Net zoals de vorige weet deze plaat niet te overtuigen, wat hun eerste plaat wel deed.

Geen slecht gevoel bij dit album. Het zit duidelijk degelijk in elkaar. Veel clean gezongen mannenstem, wat ik heel wat beter kan pruimen dan dat gegrom. Dat versta ik niet en wordt er alleen maar moe van. Trouwens, ook een totaal achterhaalde manier van "zingen" , in mijn opinie. Daar hou je niet meer van als je 50 bent. Ik hou van mijn metal in de meer main-stream richting, en daar zit de band de laatste albums in.

het album heeft nu een paar keer z'n rondjes gedraaid in de speler, en ik vind het nummer "The passing" wel erg geweldig.

Vandaag naar een concert van de band, Gehouden in Bibelot te Dordrecht.