Overkill - W.F.O. (1994)

W.F.O. is samen met de plaat Horrorscope het beste wat Overkill te bieden heeft en dat is dus een degelijk thrash-matal album in de stijl van het oude Metallica en Megadeth.

Zeker het nummer bastard nation een van DE life tracks van overkill, heerlijk. lekker hakkende thrash riffs, en een band die altijd weer net iets anders klinkt als de gemiddelde thrash/power metal band.

Ik kan niet naar deze plaat luisteren, ik irriteer me mateloos aan die klapperende, veel te hard ingemixte basgitaar. Gelukkig staan de beste nummers ook met een fatsoenlijk geluid op Wrecking Your Neck-Live.

Eigenlijk puur gekocht omdat hij, om welke reden dan ook, voor 3 euro bij de Mediamarkt lag. Thuis bleek het een van de betere Thrash Metal albums te zijn die ik ken!!

Prima cd van Overkill. Maar inderdaad die bas staat veel te hard in de mix. Als ze nu een prog.rock band waren en de bas een belangrijkere rol binnen de band had, zeg ik o.k. Maar hier is het wel wat storend. Verder niks tegen DD hoor, prima metalbassist.

Met de zeer weinige kennis dat ik heb van album producen durf ik toch wel zeggen dat het probleem niet in hoofdzaak het volume van de basgitaar is, maar qua EQ is de bas op een volledig ander niveau dan de gitaren.

Het breekt de cd echter niet vind ik.

Deze vind ik nog steeds de beste post-Gustafson cd.

Juist vanwege de bas vind ik dit zo'n gave plaat, doet mij kwa sound een beetje denken aan Practice What You Preach van Testament. Op de meeste Thrash platen is de bas nauwelijks hoorbaar.

Dit is een vermakelijk album, ik vind de bass wel fijn om te horen. Daarnaast is het typisch Overkill. Ik vind vorige albums over het geheel gezien wel beter, maar vermakelijk blijft dit album wel.