Ophidian - Today Never Happened (2005)

Valt over het algemeen weer wat tegen, maar hóe vet is de track "Skinbitten" zeg. Machinaal pompende darkcore met een overheerlijk ritmisch synthje, waarom bakt Oph ze niet vaker zo?

Ophidian release, beetje hetzelfde gevoel als Catscan. Meestal wel een paar leuke tracks, maar ook vaak een paar trieste commerciële nummertjes. Waarom geen twee projecten, meneer Ophidian ?

"The Middle Children begint met een aardig drammerig bassje, maar wanneer het breakje met dat melig pianodeuntje komt is het goede voorbij. Wat volgt is triest melodietjescore (term komt van Goodfella denk ik, niet gecopyright hoop ik ). Echt zwakke melodie, en ritmisch echt halfbakken. "Skinbitten" is een pak beter. Vind het niet de knaller wat Goodfella het vindt, daarvoor is het net te loom, maar wel een zeer coole track. Zware, distorted basses, die jammer genoeg iets teveel op de achtergrond liggen, waardoor het wat mindere melodietje iets teveel ruimte krijgt.

"Sleepwalking" is een typisch Enzyme X track, maar dan zonder de drive. Zeer trage, lome beuker, klinkt oeverloos leeg, maar hypnotiserend genoeg om niet te vervelen. Vooral dat vage voice sampletje doet de track goed. "Mako" vind ik persoonlijk de beste track van het album. Wat sneller, goed doorbeukende bass, coole melodie (zeker tijdens dat breakje, hoe lekker retro). Op zich een redelijke simpele track, maar werkt wel. "Kristanna" is ook een zeer mooie afsluiter. Experimenteler trackje, maar kort genoeg om niet te gaan vervelen. Begint met ambient drones om daarna wat vreemde ratels af te vuren. Sfeervol is het zeker.

Kom uit op 3.5*, buiten de eerste track toch allemaal muziek op niveau, al missen de echt geniale tracks.

Ik ook maar even dan. Dit 2e deel van het aankomende "Betrayed by Daylight" album bevalt me net wat beter dan het eerste deel. Het is hier en daar zelfs weer de Ophidian die 2 jaar geleden zo terecht aan z'n doorbraak begon. Middle Children is na een heel aardige opbouw weliswaar genant slecht (melodietjescore met een melodie die voor geen meter loopt - aiiii), maar het goede is hier ook wel écht goed en dat compenseert de openingstrack redelijk.

Skinbitten is dus verrukkelijk. Echt zo'n track die je graag als opener van een dj-setje hoort. Mét de nodige hinkstapsprongbassen; topper van deze plaat. Sleepwalking is weer teveel droge middelmaat, kennen we ook wel van Project Omeaga. Mako klinkt gelukkig een stuk voller, maar is ritmisch wat saaier. Bovendien staat dat trancy piepje me niet echt aan. De Meander is deze keer een stuk sfeervoller en minder gekunsteld dan "813 Mixdown". Jammer dat dit niet verder uitgewerkt is.

Tja, jammer dat Ophidian telkens weer probeert om z'n Butterflysucces uit te bouwen, want iedere track lijkt een knulliger resultaat op te leveren. Verder een licht stijgende lijn, wat dat betreft een aardig plaatje.

Snap niet wat er zo mis is met Middle children, het klopt ritmisch prima en de melodie vind ik persoonlijk zeer lekker, de eerste paar keer bezorgde me het zelfs kippevel, misschien een wat simpelere plaat voor zijn doen, maar een melodie die voor geen meter loopt