Liv Kristine - Skintight (2010)

Afgaande op het titelnummer heeft dit gevoelsmatig weinig te maken met rock.. vind het een beetje vlak nummer..

Neuh, maar Liv Kristine rockt solo sowieso ook niet. Was op haar eerste twee solo-albums ook niet. "Enter My Religion" vond ik wel een enorm goed album, daar zijn weinig slechte nummers op te vinden, dus ik ben ook benieuwd naar deze!

Liv Kristine solo moet je ook los zien van Leaves' Eyes. Zij doet heel andere dingen solo, maar zeker zo goed als bij haar band. Solo toont zij zich een zangeres, die met verschillende stijlen goed uit de weg kan. Enter my religion was inderdaad een zeer goed album, dat nog regelmatig bij mij in de spelert ligt, en ik ben zeer zeker benieuwd naar deze. De limited edition heeft een extra track erop staan.

Solo was ze op haar best met Deus ex machina die was echt zo betoverend mooi. Deze nijgt evengoed alweer teveel naar Leaves al blijft ze solo nog steeds beter dan welk album ook van Leaves ook met deze

Nu het album een paar keer gedraaid, en het album groeit. Eigenlijk heeft Liv de perfecte stem voor dit reportoire, en komt ze eigenlijk veel beter uit de verf als met haar band Leaves' Eyes. Op haar solo albums hoor je eigenlijk pas, hoe goed haar stem is. Het album is gezegend met een welhaast perfecte productie (wat een contrast met het laatste album van Leaves' Eyes "Njord") . Audiofiel gezien is er niks mis mee. Qua songs vind ik het album iets minder dan de voorganger "Enter my religion", maar de uitvoering en het geluidsbeeld compenseert dat weer enigszins..Al met al een uiterst genietbaar album.

Slecht is het zeer zeker niet, maar na het geweldige Enter My Religion is dit toch een beetje een tegenvaller. Mensen die benieuwd zijn naar Liv's solo werk kunnen beter die plaat beluisteren.

eigenlijk nog beter deus ex machina die blijft altijd weer beter dan enter my religion. Ze blijft goed solo en luister liever solo naar haar dan naar Leaves maar elke solo plaat wordt wel weer een stukje minder (helaas)

Sinds Liv met Alex Krull van Atrocity getrouwd is heb ik haar nauwelijks nog kunnen betrappen op een goede plaat. Haar werk met Theatre of Tragedy en haar solo debuut kon ik zeer waarderen en ook nog het debuut van Leaves Eyes kon ermee door en met Enter My Religion was daar zowaar weer een kleine opleving maar wat ze daarna met Leaves Eyes en vooral Atrocity heeft gemaakt vind ik ronduit waardeloos. Als deze plaat echter nog eens op mijn pad komt zal ik hem zeker beluisteren want ik heb toch wel een zwak voor Liv. Haar talent kan toch niet zo maar verdwenen zijn.

Aardig album, maar ook niet meer dan dat. Enter my religion is een veel betere plaat. Hier zit geen vooruitgang in ten opzichte van Enter my religion, eerder nog achteruitgang. Zal nooit mijn favoriete plaat worden dit.

in mijn hoofd is Liv onlosmakelijk verbonden met Theatre of Tragedy. Na haar eerste soloplaat (die prima te pruimen is) en "Musique" van ToT ben ik haar jaren uit het oog verloren. Ik merk nu dat ze in de tussentijd een andere band heeft, en dat die schijnbaar veel meer bekendheid mag genieten. Toch dit album en de opvolger voor een prikje gescoord, en ik moet zeggen dat het me vrij degelijk bevalt. Het is pure pop, geen omwegen daarroond, maar iets (haar stem ws) maakt dat dit zeer te verteren is...