Pontiak - Sea Voids (2009)

Ik ben, na het beluisteren van de nieuwe EP, de volledige discografie van Pontiak aan het doorploegen. En ik moet zeggen dat deze band mij direct aanspreekt.
Je krijgt hier (ook) vooral een dynamiek tussen ruige gitaarintermezzo's en een folky, intimistische zang. Heel mooi allemaal. Ik heb een donkerbruin vermoeden dat ik nog veel plezier zal beleven aan deze band.

Kan iemand mij zeggen wat zo min of meer het meest bluesy album is van Pontiak?
Net gezien dat ze in trix in Antwerpen komen en de 2 nummers die daar bijstaan bevallen me wel.
Maar ik heb ook wat zitten luisteren op youtube en daar staan toch meer postrock dingen bij wat ik minder vind...

Pontiak maakt, voor zover ik dit kan beoordelen na het beluisteren van een paar platen, eclectische platen waar een pak invloeden door elkaar schuimen. Postrock, stoner, folk, metal en ook wel wat blues. Maar wat nu het meest bluesy album is kan ik niet echt zeggen. Volgens mij is er niet echt een bluesy album/ Maar probeer er eens een paar uit zou ik zeggen.
Deze en 'Comecrudos' vind ik momenteel hun beste twee platen.

Waarschijnlijk een jaar of 15 geleden gekocht. Viel toen wel in de smaak getuige mijn 4 sterren.
Toen ik het weer opzette had ik geen idee wat te verwachten. Maar het valt wel in de smaak, maar ik hoef er geen 4 sterren meer van te maken.