Mitochondrion - Archaeaeon (2008)

Deze week Het Metal Album van de Week

Ik ben benieuwd!

Weinig respons nog... Klinkt zeker prima, meer mijn ding dan de gemiddelde heavy/thrash-metalalbumsvandeweek.

Tweede luisterbeurt begin ik al wat meer te horen in de deathmetalbrij. Wie weet kan hij groeien..

Geprobeerd, niet echt mijn ding, maar ik kan me de stemming/sfeer er goed bij voorstellen. Gordijnen dicht, drank erbij, lichten gedimd (of uit), dan dit erbij moet 't wel compleet maken.

Vind het drumwerk tikkeltje aan de slechte kant, maargoed het is denk ik een band in opkomst en het is in eigen beheer geproduceerd.

Hmm ik weet het niet met deze plaat. Hij klinkt wel duister en onheilspellend, maar na een aantal keren luisteren blijft er nog niks echt hangen. En bij sommige nummers heb ik het idee dat alles aan elkaar geplakt is.

Mitochondrion uit Canada werd op mijn bord gepresenteerd in het kader van de topic Het Metal Album van de week, ze spelen een mix van death metal en black metal. Twee luisterbeurten heb ik aan dit album besteed en twee maal is het een hele zit geworden, ook niet geholpen door de lange speelduur van dit album.
Ik heb de groepsnaam eens opgezocht. Een mitochondrion of mitochondrium (meervoud mitochondriën of mitochondria) is een staaf- of bolvormig celorganel, dat functioneert als energiecentrale van de cel. Op metal-archives.com stelt men dat deze eersteling op 666 exemplaren is uitgekomen en in eigen beheer. Deze groep stelt een overvloed aan energie ten toon op hun debuutalbum maar ik heb zo mijn gewoonlijke persoonlijke bedenkingen.
Mijn eerste bedenking betreft de buitengewone lange speelduur van dit album, meer dan een uur van deze muziek is voor mij te veel van het goede. Ideaal is voor mij nog altijd zo’n vijfenveertig à vijftig minuten met hier en daar een uitzondering natuurlijk.
Mijn tweede bedenking betreft de compleet onverstaanbare “zang”, de grunt is kelderdiep maar je verstaat er de ballen van. Hieraan kan gewerkt worden.
Mijn derde bedenking betreft de kwaliteit van de geleverde songs, hier en daar bespeur ik interessante muzikale stukken (Wraithlike, het einde van Akashic Predation) maar ik bespeur ook tot mijn ontgoocheling een brij aan geluid. De mooiste stukken muziek ontdek ik in Oath of Defiance en het overwegend rustige, instrumentale Descent hoewel het einde hiervan dan weer een afknapper is.
Ik onthoud maar al te goed dat dit album in eigen beheer werd opgenomen, ik heb maar al te veel groepen en debuutalbums en/of debuutep’s toegevoegd op onze glorierijke site. Ik zal eens mijn oren bekoren/teisteren met hun tweede worp Parasignosis die in januari 2011 uitkomt maar momenteel kan ik hier weinig of geen weg mee, wel met de Vlaamse karbonades die deze middag op het menu zullen staan .

Dat zou ik zeker eens gaan doen! Ik ben weggeblazen, wat een album! Deze ga ik ook eens een keer luisteren. Ik ga het nieuwe album maar eens toevoegen, hij staat er namelijk nog niet op.

Ik vind het best aardig, maar vaak is het me toch te veel een brij en uiteindelijk vind ik de plaat ook veel te lang. Ik denk dat ik niet verder dan drie sterren ga komen, hoezeer ik het de band ook gun.

Haha, die zanger klinkt als een varken.