Lewis Taylor - Lewis Taylor (1996)

Ja, eindelijk staan ze erop, de albums van Lewis Taylor. Miskend genie die laveert in de speelruimte die pak weg de driehoek Brian Wilson, Marvin Gaye en Massive Attack omspant. Levert spannende muziek, per album enigszins verschillend van kleur en invulling. Op zijn debuut uit 1996 speelt Lewis in op de dan nog heersende trend van de (Britse) triphop. Denk aan Marvin Gaye die anno 1996 een album componeert. Hij schrijft (bijna) alles zelf en speelt nagenoeg alle instrumenten zelf in.
In Engeland heeft hij een ware cult-following opgebouwd; in de rest van de wereld waren zijn cd's winkeldochters...
Enkele jaren geleden is Lewis gestopt vanwege gebrek aan succes...

Aanraders: deze dus, The Lost Album (meer Brian Wilson invloeden) en het funk/soul album Stoned.

Deze man heeft veel te weinig waardering gekregen voor zijn knappe werk.
Misschien leent hij qua sound wel veel van Marvin Gaye (met name de wijze van dubben van de vocals), maar dit is wel een multi talent.

Donker album af en toe, en in eerste instantie niet heel toegankelijk, maar zeer de moeite waard.

Wow... wow.... wow..... Zo maf dat er af en toe van die Rodriguez achtige artiesten zijn die niet worden opgepikt. Niet door groot publiek (bedoel niet Het Grote Publiek, maar gewoon, muziekminnende planeet aarde), niet eens klein publiek, maar gewoon nauwelijks publiek.
Terwijl het echt heel erg goed is. En rijp voor veel meer oren.

Ach... dergelijke berichten heb ik al in veelvoud op dit medium achtergelaten, zonder dat dat tot iets leidt. Hypen in Top 100 lijstjes mss.... Ik ga strijden, Lewis!

Gelukt, met dank aan Reijersen zijn Essentials in Soul topic. Bijzonder neo-soul album, jammer dat de beste man zijn carrière heeft moeten opgeven wegens onvoldoende succes. En dat terwijl de David Guettas en Pitbulls van deze aarde schatrijk worden met het uitbrengen van ongeïnspireerde bagger. Rare wereld toch..

Kijk eens aan waar een topic op deze site al niet goed voor is, omdat ik dit album nu al een paar keer in lijstjes in het topic De MuMe "Zwarte" Album Lijst Deel 5 de jaren 90) ben tegen gekomen het album zelf ook maar eens aan een luisterbeurt onderworpen. (Spotify is in dit soort gevallen best handig, zeker als je het gewoon over de "normale" stereo installatie kunt laten spelen).

Dit album was mij tot op de dag van vandaag totaal onbekend, de naam Lewis Taylor zweeft nog ergens heel vaag in mijn hoofd, maar had er totaal geen associaties bij. Nu dus wel een mijn eerste associaties zijn Maxwell, D'Angelo, R. Kelly (in zijn beste dageen), een vleugje Prince en Massive Attack op de achtergrond niet de minsten zou ik zo zeggen.
Vreemd dat ik het album nooit eerder op het spoor ben gekomen want het past zeer zeker wel in mijn straatje. Vind het een buitengewoon sterk album dat laveert tussen de des tijds populaire Nu-Soul en Trip-Hop aan de ene kant en de Funk/Rock aan de andere kant. Zeer krachtige en kundige getuigenis van 's mans kunnen. Lewis Taylor is (of moet ik zeggen was) een multi talent dat des tijds niet op waarde is geschat en ook heden ten dagen gebeurt dat dus nog niet, (blijkbaar geliefd en bekend bij een zeer select gezelschap dat zich rijk mag prijzen dat ze hem wel kennen en op waarde schatten).

Hoewel dit album dus al bijna 20 jaar oud is klinkt het helemaal niet gedateerd, als het vandaag de dag uitgekomen zou zijn zou het zeker niet misstaan tussen die recente albums van o.a. D'Angelo, Curtis Harding, Prince en Anthony Hamilton om er maar eens een paar te noemen.

4.5* voor deze ontdekking, ga mij maar eens wat verder in deze Lewis Taylor verdiepen de komende tijd, en snel ergens een fysiek exemplaar van dit album zien op te snorren voor in de platenkast.

Via hetzelfde topic als thelion viel me die naam zojuist ook op. En als ik dan een verwijzing zie naar Maxwell en R. Kelly (in zijn beste dagen) dan zit er niets anders op dan dit ook eens heel snel te gaan beluisteren.

Mijn god...dankzij Discover weekly van Spotify liep ik ineens tegen ene Lewis Taylor op.. Wat een GEWELDIG album is dit zeg. Bittersweet en Damn mijn favorieten. Meeslepend...geweldig gitaarspel. Deze man verdient zoveel meer credits dan hij heeft gekregen..... 5 dikke sterren. Staat al weken op continu..

In 2006 trok Lewis Taylor zich plotseling terug uit de muziekindustrie. In dit opmerkelijke en openhartige interview uit 2016 vertelt hij waarom BITTERSWEET — Soul Jones - souljones.com

Vandaag (opnieuw) uitgekomen op vinyl.

Bedankt voor de tip. Dubbelaar zie ik.
Hmm... verleidelijk. Gewoon voor de heb. Ik heb het cdtje gekocht in het release jaar of '97, daar wil ik van af zijn. Ik weet nog wel precies hoe de locale platenboer ("De Nootzaak") deze op mijn luister-stapeltje legde. "Je houdt van Prince, Marvin Gaye en triphop toch?".. Hij wist ook wel dat ik gelijk verkocht was. Of de cd dus.

De beschrijving van een site die de lp aanbiedt start leuk:
"D’Angelo lost his shit over it. Aaliyah’s 3rd favourite track of all time is on it. David Bowie rocked up with it to a TV interview, declaring it “the most exciting sound of contemporary soul music"

Hoewel het de afgelopen 10 jaar (internet?) ietsje beter is geworden en ik zijn naam heel af en toe lees, blijft het bizar hoe weinig dit bekendheid deze zeer talentvolle muzikant geniet, zeker buiten Engeland.
Aan dit meesterlijke album laag het in elk geval niet.

Wat een waanzinnig album zeg! Ik kreeg deze onlangs als tip van een vriend, maar toen ik hoorde dat mijn muzikale held D'Angelo dit ook te gek vind, was mijn interesse nog meer gewekt. Het album luisterd als een soort mix tussen een psychedelische Marvin Gaye, triphop en dat typische Neo soul geluid van de 90's, vooral in de drums en productie. De man heeft zich duidelijk door Gaye en D'Angelo laten inspireren. Zo klinkt Better Love als iets dat D'Angelo ten tijden van Brown Sugar had kunnen maken, het doet er in elk geval niet voor onder. Verder zitten er prachtige wendingen in de tracks. Ik vind dit echt een parel van een debuut, het talent spat er van af.
Volgens Wikipedia werkt Lewis aan een comeback en komt er later dit jaar, na 17 jaar een nieuw album. Ik hoop dat dat album net zo compromisloos is als dit album, ben zeer benieuwd!

Wow! Ik checkte vanochtend op Spotify of er nog nog nieuwe interessante muziek was uitgekomen. En zag de naam Lewis Taylor staan. Zou het dan echt dacht ik nog.....
En ja hoor, na 17 jaar stilte dropt Lewis Taylor doodleuk z'n nieuwe single Final Hour op de streamingdiensten. Na drie keer luisteren was ik al helemaal om. Die bas, de opbouw naar het refrein, de backings, en de wat hardere gitaar aan het einde. Nu al interessanter dan menig soul/funk nummer dat ik in de afgelopen twee jaar hoorde. musiquefrique Edgar18 en Minneapolis letten jullie op?

Hyped voor het nieuwe album!

Zeer bedankt voor de tip vinylbeleving!
Verassend wel. Ik herinner me interviews dat hij helemaal klaar was met de muziek industrie. Ik ga de single later dit weekend om m'n gemak luisteren en kijk uit naar een album.

En hoe issie bevallen?

Niet verkeerd.
Het basloopje en de iets bedompte sound aan het begin doet me erg aan dit debuut denken (positief!). Refrein ben ik minder gek van, maar niet minder benieuwd naar het album.

En wat vind jij van Numb vinylbeleving?

Ik weet niet zo goed wat ik er van vind. In eerste instantie klinkt het wat middle of the road, al past het basploopje niet bij een middle of the road nummer. Het klinkt ook wat nostalgisch, iets wat in 90's gemaakt had kunnen worden door Seal (niet wat betreft stem, maar qua sound). Benieuwd hoe het in de context van het album past.

Het staat inmiddels op de site..