Headwater - Lay You Down (2008)

Hmmm.

Ik vind het maar lastig. Muzikaal is dit opzich best inorde, en bij vlagen klinkt het erg lekker.
Maar er is een grote maar.

De instrumentatie doet een hoop, maar daarnaast moet de zang in combinatie met de teksten ook inorde zijn. De nummers zijn simpel, en brengen niet echt iets speciaals waardoor de instrumentatie het geheel niet kan dragen.
De vocalen op deze plaat zijn ook niet je van het, omdat het allemaal té glad is en daarmee té poppy.
Daarom vind ik het ook lastig om deze 'Headwater' serieus te nemen. Het lijkt meer op een boybandje in een Country/roots verpakking.
De teksten zijn ook een beetje ala Wham en de Backstreet Boys...
Over worden betrapt door de vader van je vriendin terwijl je haar een kusje geeft...
De cliché liefdes teksten, tja.
The Drifter... over dat het leven en met name de liefde beter en gemakkelijker zou zijn als wij 'Freight trains' waren.... tja.
De opener, 'Death of Me' is dan wel een aardig nummer. Dat nummer hoorde ik ook en vond het nog wel lekker klinken waardoor ik me aan deze plaat heb gewaagd.
Al zijn zowel de banjo als slide gitaar in vrijwel alle nummers te horen.

Zeer terleur stellend.
Als je hem tegen komt, en word aangetrokken door de hoes(net als ik) dan kan je hem gewoon laten liggen. Goedkoop zal hij immers niet zijn...

De hoes doet verlangen naar een donkere rootsy folk plaat, misschien ene beetje zoals Sixteen Horsepower of iets in die categorie. We blijven achter met een tienermeisjes plaat in een country sausje.