Resistor - Resistor (2008)

Wat weinig stemmen op dit heerlijke debut van de band van Steve Unruh. Enorme rocknummers afgewisseld door jazzy invloedrijke nummers. Nummers als Reincarnation, As of yesterday, Moondog (heerlijk intro) en Jethro fran hebben een enorme power. Daar tegenover staat het instrumentale 222: geweldig diversiteit in het gitaarspel!

Het rustige Fair to say en de afsluiter Waiting to believe zijn absoluut mijn favorieten van het album. Niet omdat het rustig is, maar door de mooie klanken/ sfeer die de beide nummers hebben. Dan vergeet ik nog het langgerekte Restless angel: geen minuut te kort en de melody blijft op positieve manier in je hoofd steken.

Ik had deze aangeschaft n.a.v. mijn nieuwsgierigheid in hun opvolger (Rise). Inmiddels 2 zeer hoogwaardige albums rijker geworden en zeker een aanrader voor een ieder die iets meer zoekt in rock/gitaar met een vleugje experiment.

Van mij mogen inderdaad meer mensen de muziek van Steve Unruh en Resistor ontdekken, maar al met al hebben ze niet te klagen: het album is ruim twee jaar oud en tot een paar maanden geleden had waarschijnlijk vrijwel niemand in Nederland überhaupt van deze band gehoord. Rise komt inmiddels in allerlei lijstjes over 2010 voor (waaronder die van mij) en de diverse recensies zijn bijzonder lovend, dus de verwachtingen voor de volgende liggen er alvast.

Dit album vind ik overigens wat minder dan de opvolger, maar nog steeds erg goed.