Oval - O (2010)

Twee volledig gevulde cd's nieuw materiaal van deze 'clicks & cuts' pionier na bijna 10 jaar. Geprobeerd is iets nieuws te maken, een soort tweede debuutalbum. De eerste cd bevat gemiddeld langere nummers welke soms drums als ondersteuning bevatten. De tweede schijf staat vol korte melodische nummers.
De muziek op ''O'' leunt meer dan tevoren op het zelf muziek maken in plaats van op het bouwen van programma's die de muziek vervolgens 'creëren'. Hetzelfde gebleven in Oval's muziek is het gebruik van glitch, aparte harmonieën en ritmes en de ondertussen aanwezige warmte en rust.

Een erg fijne 2e cd vind ik het, veel afwisseling en mooie melodietjes. Ook heerlijk is dat als je er bij nummer 30 al goed ingekomen bent -je bent al alle kanten opgespeeld- er je dan nog 40 erg lekkere nummertjes te wachten staan. De knal waarmee de noten inkomen is aardig te vergelijken met het geplop tijdens popcorn poffen. Ook al is het spel puntig, de timing is niet strak maar juist los. Dit voorkomt mede een klinisch, kil machine geluid. Ook de herhaling van noten of glitch elementen klinkt meestal minstens zo organisch als machinaal. Ja als ik zo doorluister in cd 2 ben ik in een mooie aparte trance gekomen. Als Markus Popp een robotbedrijf zou starten, zou het onwaarschijnlijk zijn dat er ooit Terminators uit voortkomen.