Rökkurró - Í Annan Heim (2010)

Wat een prachtig album. Op de grens van folk, indie, chamber pop en post-rock. Typische IJslandse muziek.

Það Kólnar í Kvöld... is een mooi album maar wist me nog niet te raken zoals zou moeten.
Dat is met dit tweede album van Rökkurró wel anders. Het klinkt voller, sentimenteler misschien maar vooral grootser.
Uiteraard moet je daar van houden. Waar je ook kunt kiezen voor het kleinere gebaar zoals op de voorganger daar ga ik dus voor het wat klassiekere geluid waardoor het op mij sferischer en mysterieuzer overkomt.
Durf ik het te zeggen? Ja! Ze bewegen zich hier iets meer richting landgenoten Sigur Rós en dat komt met name door de muzikale omlijsting die we hier voorgeschoteld krijgen en dan met name de strijkers die af en toe opduiken en wat ontbraken op Það Kólnar í Kvöld... en misschien is dat zo vreemd nog niet daar Alex Somers verantwoordelijk is voor de productie.
Verder gaat de vergelijking overigens behoorlijk mank. Sigur Rós is magisch waar Rökkurró een stuk aardser klinkt. Nuchterder zou ik haast willen zeggen. Des te opvallender dat juist Somers achter de knoppen zit want zijn project met partner Jónsi is behoorlijk ambient en dat zou ik dit album niet willen noemen.
De zang van Hildur Kristín Stefánsdóttir is uiteraard ook niet te vergelijken met die van Jónsi. Zij zorgt door haar geluid voor een typisch folk-geluid (Sjónarspil is daar een mooi voorbeeld van) en ze doet me onwillekeurig regelmatig denken aan onze eigen Anneke van Giersbergen.

Í Annan Heim vind ik een stap voorwaarts t.o.v. hun debuut en belooft zeker heel veel voor de toekomst.