Asphyx - Live Death Doom (2010)

Schitterende, werkelijke schitterende DVD én cd's! Tering, wat een vet genieten van de Asphyx historie met ongelooflijk veel prachtig beeldmateriaal uit de goede oude tijd...ik krijg weer ernstig honger naar de geweldige underground tijden eind jaren 80; metal was oppermachtig! ! ! En Asphyx ook! ! ! Vanuit die mooie begintijd wordt er met de nodig sympathieke toelichting en humor in wat beperkter Engels door enkelen op de DVD de gehele Asphyx geschiedenis doorgelopen dat zeer de moeite waard is totdat we bij het heden aankomen. Hedendaags is Asphyx met de zoveelste bezetting een stabiele bezetting waarschijnlijk, en ze hebben er zichtbaar weer lol in! Dat met een zeer vet geluid en zeer lange show óók op de DVD zichtbaar is, naast ook nog eens te gek bonusmateriaal. Wat betreft de geweldige lange show zien we bijv. naast oerlid onze mister Asphyx: Bob Bagchus, ook de andere enthousiaste bandleden en extra opvallend zanger en dik in de 40: Martin van Drunen. Screaming bruller van Drunen voelt zich blijkbaar nog 22 en gaat 19 nummers lang te keer om een uitverkochte zaal in Duitsland enorm op te hitsen in vlot Duits tussen de veelal enorme Asphyx krakers die vet voorbij komen en je op een gegeven moment niet meer stil kunnen doen zitten. Al met al een geweldige DVD en één v/d prettiger DVD's van de laatste jaren. Ook de cd's zijn de moeite waard, alhoewel ik na het zien van de beelden liever het dus met beeld zie. Een effect in mijn kop denk ik. In iedergeval een prachtig cadeau'tje van één van Holland's oudste Doom-Deathbands: Asphyx! Mijn wachten erop is zwaar beloond!

Op deze pagina betreft het alleen de cd's zie ik...maakt niet uit; gewoon voor 2 tientjes het ding kopen. (DVD/cd's) Nogmaals: waanzinnig te gek!

Heerlijke ruige en beukende live plaat, jammer dat van Drunen alles in het Duits doet, wel begrijpelijk, maar jammer.

Vandaag voor een tientje meegepikt bij Media Markt Deventer. Ik ken Asphyx eigenlijk niet zo goed, maar dit smaakt wel erg lekker zeg.

Vandaag binnengekregen als prachtige dubbel-LP op gekleurd vinyl. Geweldige liveplaat.

Krachtig en goudeerlijk hoe Asphyx hier voor de dag komt. Wel is het netjes afgemixt allemaal om het te laten glimmen voor thuisgebruik. Leuk ook om de geanimeerd kletsende Van Drunen er niet uit te knippen. Hier heel handig Duits lullend waar hij dertig jaar geleden nog samen met Mameli in gebrekkig Engels reageerde op Duitstalige vragen voor dr Duitse tv. Het geeft allemaal wat relativerende lucht aan het verstikkende old school death/doom geweld van deze gasten.

Live Death Doom lijft een mooi live-album. Als het gaat om liveplaten zeggen we al snel: Made in Japan, Live And Dangerous of Live After Death. Maar Live Death Doom mag er ook zijn. Je moet alleen wel van de 'olt skoel des' zijn, zoals vocalist Martin Van Drunen zijn publiek gretig voorhoudt.

Na de doorstart in 2009 van de Oldenzaalse band via het album Death, The Brutal Way streek de band in de zomer van 2010 neer in Essen voor de show die hier vastgelegd is. Van de oorspronkelijke line-up is dan alleen drummer Bob Bagchus nog over. Martin van Drunen, die naast zijn werk bij Pestilence vooral bekend is geworden met zijn voordrachten op de eerste twee studio-albums The Rack en Last One On Earth mag onderhand ook wel een baken voor de band genoemd worden. Na een mislukt avontuur bij Bolt Thrower keerde hij met de all-star band Hail Of Bullets terug in de Nederlandse scene en kort erna dook hij ook alweer op bij Asphyx dat na de dood van Theo Loomans een tijdje in ruste is geweest. Ook van Hail Of Bullets komt gitarist Paul Baayens. Het spulletje werd gecompleteerd door Wannes Gubbels van Pentacle en Soulburn op de bas.

Met een album op zak dat de titel Death, The Brutal Way draagt, weet je ook direct wat je mag verwachten. En dat is een loodzware les uit de oude school dat zich concentreert op de hoofdstukken The Rack, Last One On Earth en Death, The Brutal Way. Het stokoude Rite Of Shades en het al even oude Abomination Echoes vormen de enige momenten dat heel even stilgestaan werd bij overleveringen van de band zónder Martin van Drunen. Maar wat dondert dat ook? Met de centrale albums levert de band genoeg materiaal om zónder je handen te gebruiken de roos uit je haren te krijgen.

Wat denk je bijvoorbeeld van de wervelend uitgevoerde 'nieuwe' klassiekers zoals Eisenbahnmörser, Blood Swamp en Cape Horn. Het obstinate Death, The Brutal Way wedijvert gemakkelijk met het al even zo obstinate Wasteland Of Terror. En dan ben ik nog even weggebleven bij de ronduit machtige uitvoeringen van de epische titelnummers van de eerste studioalbums van de band. Dat zijn gewoon monumenten die wat mij betreft als immaterieel erfgoed bestempeld mag worden. Die hebben de deathmetal scene net zoveel kleur geven als dingen als Leprosy, Chapel Of Ghouls of Left Hand Path.

Kun je nagaan, ik ben helemaal niet zo gek op livereleases van extreme metalbands. Er is geregeld nauwelijks ruimte voor improvisatie waardoor elpees vaak net iets te nauwgezet worden nagespeeld. De beleving haal ik altijd uit het live meemaken. Dat is vaak wel intens en nog vaker een vrolijke janboel. En juist dat laatste komt zo goed naar voren op Live Death Doom. Het is vooral de vrolijk wauwelende Van Drunen die de oosterburen een glimp geven van Hollandse directe humor. Bijvoorbeeld het moment wanneer hij vraagt wat het publiek nog zou willen horen en iemand reageert: "BISMARCK!" hij direct riposteert door te zeggen: "Das haben wir doch shon gespielt? Kannst du nicht hören oder was?". Op zich geen goede grap maar in de snelheid en de toon is het gewoon heel geanimeerd en amusant. Het hoeft ook allemaal niet zo serieus genomen te worden. Daarmee vangt het ook de sfeer van de vele deathmetal shows die ik gezien heb. Het is de sfeer die gemaakt wordt door een vrolijk zootje ongeregeld. En Asphyx zelf is een fundament op zich. Dat is hier uitstekend gedocumenteerd.