Ozark Henry - This Last Warm Solitude (1998)

album vol goede muziek!!

radio/ocean/inhaling..top nummers stuk voor stuk ozark henry verdient wel wat meer respect in Nederland, alhoewel ik hoop dat het niet door het grote publiek word opgepakt want ik vind underground dingen wat leuker

Dankzij het nummer Ocean heb ik Ozark Henry leren kennen en hij heeft me niet meer losgelaten. Fantastische muzikant en producer.

Piet Goddaer schreef dit album voor zijn op jonge leeftijd gestorven vriend Wouwie. In nummers als "In & out", "Pilgrim" en "Radio" schrijft Piet hoe hij met zijn vriends dood omgaat. De andere nummers op dit album gaan over de liefde die zich op elk moment kan mengen en die ons volledig kan veranderen, over de maatschappij die ons dicteert hoe te leven, over de groepsdruk, over de hokjesmentaliteit. Tekstueel gezien is dit album dan ook zeer goed, maar muziekaal klinkt het soms allemaal wat raar. Vandaar dat dit album door muziekkenners wel met veel lof onthaald werd, maar bij het grote publiek weinig succes kende.

Door dit album ook kennisgemaakt met Ozark Henry.Eerste deel van het album (tot en met Elvis is dead) is top, nadien wordt het voor mij iets minder. Maar hier staat nog altijd het beste nummer dat Piet ooit heeft geschreven op, nl ocean.

Ik vind idd het 1ste gedeelte ook een stuk beter, ik vind deze cd trouwens misschien wel de beste opener bevatten van al zijn albums.(die ik ken)
Deze liedjes zijn ook een stuk luchtiger dan de daaropvolgende albums, die ik toch wel wat beter vind.
Ocean en Summer junkie zijn mijn favorieten.

Nou niet bepaald luchtiger eigenlijk, maar de stijl is gewoon anders dan de daaropvolgenden.

"Radio" is inderdaad een geweldig nummer, maar "La donna è mobile" uit "The sailor not the sea" is voor mij met verve het beste Ozark Henry-nummer tot nog toe en dus vanzelfsprekend zijn beste openingsnummer op een cd.

Ik vind het moeilijk kiezen

Met de opvolger Birthmarks was in Vlaanderen de doorbraak in elk geval een feit.
En deze was ook al erg verdienstelijk.

*** 3 sterren

Ik krijg de rillingen van de pre-gap van "Pillgrim". Ik weet bij God niet wat hij hier zingt, maar het komt wel recht uit zijn hart, om vervolgens in het echte nummer alle tekstuele- en muzikale puzzelstukjes op hun plek te laten vallen! Wonderschoon en grensverleggend.

Ozark Henry kun je moeilijk in een hokje plaatsen : rock, jazz, elektronica, soms ook een beetje symfonisch ... laten wij hem gemakshalve een eigenzinnige singer-songwriter noemen. Het album klinkt vrij fragmentarisch en vergt meerdere luisterbeurten maar ongetwijfeld krijgen wij hier te maken met een talentvol artiest met zeer herkenbare stem. Met zijn opvolger Birthmarks zal hij ook definitief doorbreken in België.

Ik vind dit nog steeds het beste en meest sympathieke album van Ozark Henry. Ik hoop dat hij ons binnenkort nog eens kan verrassen met iets verfrissend.

Na al die jaren nog eens uitgebreid naar deze plaat (en de rest van Piet z'n discografie) geluisterd en het valt mij nu pas op dat het stukje dat na 6.18 in Pilgrim komt feitelijk het titelnummer is dat als b-kantje van Radio is uitgebracht