The Gracious Few - The Gracious Few (2010)

Hoe noem je dit?
De band Live zonder zanger Ed Kowalczyk.
Unplugged?

kutmzuziek?

Valt te bezien.
Alter Bridge zonder ballast Scott Stapp is ook een verademing vergeleken met Creed...

Mooie cover.

Rockplaat van het jaar van een nieuwe superband. bandleden Live + zanger Candlebox = The Gracious Few. Het klinkt niet echt als Live, het heeft meer weg van Candlebox maar dan met meer 70's invloeden: zo hoor ik een beetje Led Zeppelin en Lynyrd Skynyrd.

Hoogtepunt: Silly Thing, prachtige solo en lekker even wat gas terug maar de gitaren blijven ronken.

Live is zo'n beetje de enige "Christian Rock Band" die ik kan verdragen, enkel omdat ze enkele ijzersterke nummers hebben gemaakt.
Na enkele nummer hiervan gehoord te hebben, ben ik helaas niet van plan de rest te gaan beluisteren. De gitaren verbloemen hier het mierzoete thema.

Vervolg op Live levert geen succes op.
Weinig animo naar dit album.

Een totaal andere stijl dan wat we gewoon zijn van 'Live', maar zeker niet slecht, integendeel zelfs!

Kan iemand 13. All I Hear toevoegen aan dit album? Dit is namelijk de bonustrack en staat verder op elke versie van dit album.

Wat zal het een verademing zijn geweest voor die jongens van Live om eindelijk weer eens met een zanger te werken die échte bezieling in z'n stem weet te leggen, net als de Grote Roerganger Ed K. ten tijde van Throwing Copper.

Wat is Live toch een lachwekkende vertoning geworden. Ooit begonnen als studentikoos en vriendschappelijk bandje, vecht men elkaar al 10 jaar de tent uit. Eerst was zanger Kowalczyk de gebeten hond en de verrader, vervolgens slepen de inmiddels ex-leden van Live elkaar voor de rechter.
Inmiddels is hoe ironisch ook, Ed het enig overgebleven lid van de band.
Uiteraard zal er over een paar jaar een quasi emotioneel weerzien komen, op zijn Amerikaans, waar de bandleden elkaar weer huilend in de armen vallen en een hogere macht de heren weer bij elkaar heeft gebracht.

In 2014 bracht Live met zanger Chris Shinn aan boord een heel aardig album uit: The Turn, sterker nog, na Throwing Copper was dit het beste wat ooit onder de naam Live is uitgebracht.
In 2010 ging de band ook al zonder Kowalczyk verder met The Gracious Few, met zanger Kevin Martin (Candlebox) werd er een aardig rockend album uitgebracht.
Het is echter ook niet meer dan dat, de plaat is allesbehalve hemelbestormend van aard, dat is ook niet erg. Het muzikaal gebodene is vrij degelijk, het is alleen de stem van Martin die ik niet goed trek. De beste man is absoluut geen slechte zanger, maar na drie songs treed er bij mij metaalmoeheid op.
Buiten dat feit om staan er wel degelijk een aantal prima nummers op dit schijfje, het pompende Honest Man, Guilty Fever, het 'groovende' Silly Thing het licht psychedelische Tredecim of het kamerbrede What's Wrong zorgen ervoor dat dit schijfje boven de grijze middelmaat uitsteekt.
En Ed? Die wordt nergens gemist.