'Marshmallows' is hier als regulier album aangeduid, maar officieel is het net als 'Fight songs' een EP. De twee zijn overigens later samengevoegd op 'Promised works'.
'Marshmallows' bevat zes complexe nummers die in zekere zin verder gaan waar 'Fight songs' ophield.
On the swing is de fraaie, dromerige opener, die wordt gevolgd door I wear the gold, een nummer dat door drummer John Herndon (bekend van Tortoise) feilloos wordt voortgestuwd met een niet aflatende roffel. Een onheilspellende gitaarriff doorkruist het gehele nummer en het geheel is on-TFC-achtig gedreven. Desondanks is het één van de beste nummers.
Imyr, marshmallow is een kort intermezzo (2 minuten), dat de weg opent voor Winter lair, een van de donkerste composities uit hun oeuvre, en wellicht het hoogtepunt van hun troosteloze en sombere dramatiek.
Salo is exemplarisch voor het geduld en de doelbewustheid van de band: tergend langzaam komt het nummer op gang, om uiteindelijk na een voorzichtig crescendo weer tot bedaren te komen. Afsluiter Preparing to receive you herhaalt 9 minuten lang hetzelfde patroon, zonder enige variatie, zonder enige opbouw, zonder enige afbouw.
'Marshmallows' weet de stijl van FC door de langere speelduur wellicht nog beter tot uiting te brengen, en wellicht ten overvloede: wat een subtiliteit leggen McMahan en co ook hier weer aan de dag. 4/5