The For Carnation - Fight Songs (1995)

The for carnation is opgericht door Brian McMahan, die we voornamelijk kennen als de gitarist van de legendarische cultband Slint. De band maakt uitermate subtiele muziek, en is daarin te spiegelen aan Gastr del sol, de band van ex-Squirrel bait-maatje David Grubbs. Bij The for carnation is de muziek echter vaak nóg ingetogener en terughoudender. Hoogtepunt van deze eerste, kwartierlange EP van de band is de opener Grace beneath the pines, een prachtig, lang en spaarzaam nummer dat klinkt alsof het is opgenomen door een eenzame jongen met gitaar in het hoekje van een lege kamer. Af en toe lijkt het tot leven te komen, om dan weer terug te vallen in dezelfde tengere gitaarakkoorden die eerder de stilte aflossen dan andersom.

We worden ineens bruut verstoord uit deze dromerige sfeer door het korte How I beat the devil, dat anderhalve minuut lang in flink tempo en met flink versterkte gitaren erin hakt. Ik snap niet waarom ze dit nummer ooit hebben opgenomen, want het heeft niks met The for carnation te maken.

Het laatste nummer Get and stay get march is wel weer een prima, sfeervol nummer dat in een trage mars voortkabbelt.

The for carnation heeft een uniek geluid, en weet op haar eigen, subtiele wijze erg effectief emoties over te brengen, voor zover ze worden toegelaten door het tomeloze geduld en de intelligentie waarmee de nummers zijn gesmeed en uitgevoerd. 4/5

Juiste beschrijving. Het tweede nummer heeft iets overbodigs. De andere 2 zijn erg mooi en rustig zonder te vervelen. 4 sterren (want die anderhalve minuut ben je toch ook eigenlijk zo wel weer vergeten )

Stem 666...

Deze vind ik trouwens een pak minder dan 'The For Carnation'.

Tja, de volgende zal wel 667 zijn, vermoed ik...



Maar die is dan ook wel heeeel heeeel heeeel erg mooi