The Sonics - Boom (1966)

echt schandalig dat bijna niemand the sonics kent zeg

Alleen al voor deze opmerking verdien je een tien met een griffel en een zoen van de juffrouw. Verplichte kost voor iedere malloot die zegt dat de wonderboys van Wolfmother zo enorm rock n roll zijn (riiiiiiiight...). The Sonics, aartsvaders van de rock n roll, proto-punk met een grote P. Denk aan de donkerste kroeg, oververhitte blazers, niets ontziende snaren en een strot die alles bijt wat in zijn omgeving komt. Daarna een lekker wipje maken en je zet nooit meer U2 op. 5 sterren.

Jooooooooonyyy!

Lol, ik moet bij the Sonics altijd denken aan een of ander schoolfeestje waar tienerjongens - en meisjes vrolijk zitten te dansen - allen gekleed in 60s stijl natuurlijk .

Geile tienermeisjes, dat dan weer wel

Typisch jaren '60 Rock 'n Roll bandje, vooral "Don't You Just Know It" swingt de pan uit!

Sanderrrrrr!!
De Sonics kun je niet zomaar even verlagen tot "typisch rock & roll bandje uit de jaren 60", dit is de voorloper, nee, de Godfathers van punk, garage en swamprock, dit is waar Sex Pistols, ja zelfs Stooges de mosterd hebben mogen kopen...

Als een band in korte tijd een handvol platen uitpoept en zich vooral bedient met covers, dan is er weinig progressie te bespeuren natuurlijk. Ten opzichte van Introducing zelfs praktisch niks. Liefhebbers kunnen hun vingers aflikken en ik moet wederom zoeken naar de goede momenten. Ik heb zo vaak Louie Louie gehoord dat het nummer me niks meer doet. Don't You Just Know it is vooral een slechte grap. Het blijft voor mij wel vreemd waarom de band niet meer eigen materiaal geschreven heeft, want wat Gerrie Roslie hier schrijft, is helemaal zo gek nog niet. Verder blijft het weinig imponerend. Typische sixties garage/rock-n-roll, alleen wat feller gespeeld.


Tussenstand:
1. Introducing The Sonics
2. Boom
3. Here Are The Sonics!

Don't You Just Know is inderdaad een verschrikkelijke track zeg. Voor de rest een album dat nog iets rauwer en feller is dan het debuut, waarbij in het gitaarwerk vooral de flinke Kinks-vibe opvalt. Helemaal hoe Louie Louie wordt gespeeld lijkt het een 1-op-1 kopie van Davies' band. Deze is dan op zich best aardig, Since I Fell For You haalt als ultiem zeiklied die impact dan weer weg.

Verder doet het me nog steeds vrij allemaal.

Tussenstand:
1. Boom
2. Here Are The Sonics!

Dit is naar mijn mening een behoorlijk stuk minder kwaliteit dan hun debuutalbum. Om niet te zeggen ik vind dit maar een rommelige armoede. Ik zie zelfs geen lichtpuntje.
Verder commentaar heeft geen zin bij deze nummer 45 in de 100 Greatest Albums en nummer 35 in Best Ever Albums van 1966. Dat zijn hoge scores die ik niet begrijp.
2,5*

Niet zo spannend als het debuut uit 1965 (ondanks de albumtitel), maar toch nog meer dan vermakelijk. Het gros van de nummers zijn covers, maar dat mag de pret niet bederven. Stevige, rauwe rock 'n roll/proto-punk waar The Stooges wel wat mosterd gaan halen zullen zijn, en zeker de punkbands die in het tweede deel van de jaren '70 furore zouden maken.

3,5 sterren