Camarón de la Isla - La Leyenda del Tiempo (1979)
mijn stem
21 stemmen
Spanje
Wereld
Label: Polygram
-
La Leyenda del Tiempo (3:41)
-
Romance del Amargo (3:47)
-
Homenaje a Federico (4:10)
-
Mi Niña Se Fue a La Mar (3:05)
-
La Tarara (3:46)
-
Volando Voy (3:25)
-
Bahía de Cádiz (2:56)
-
Viejo Mundo (2:45)
-
Tangos de La Sultana (4:29)
-
Nana del Caballo Grande (4:58)
0
geplaatst: 27 september 2013, 14:02 uur
De 'schandaalplaat' van de Camaron, waar hij piano, keyboards, sitar, drum en fluit in de flamenco inbracht, met ook nog eens tekstflarden van de dichter Federico Garcia Lorca. Voldoende om de flamenco-puristen de kast op te jagen, in die mate dat ze naar verluid de cd massaal kwamen terugbrengen (bron = wikipedia).
Het openingsnummer klinkt bv. inderdaad bijzonder modern als je dit vergelijkt met traditionele flamenco (je hoort ook meteen waar de Gypsy Kings de mosterd haalden
), maar de volgende drie nummers gaan wel meteen meer terug naar de basis. La Tarara en Volando Voy zijn dan weer meer in de stijl van het titelnummer. Ik vind die afwisseling net heel erg goed werken eigenlijk, het is zeker niet zo dat flamenco volledig overboord wordt gegooid of dat er een commerciele knieval wordt gemaakt, integendeel. De laatste track met de sitar klinkt bv. echt heel natuurlijk.
De geschiedenis gaf Camaron ruimschoots gelijk en nu wordt het als een cruciale plaat beschouwd in de flamenco. Geweldige zanger en let ook op virtuoos Tomatito op de gitaar.
Te beluisteren op youtube
Het openingsnummer klinkt bv. inderdaad bijzonder modern als je dit vergelijkt met traditionele flamenco (je hoort ook meteen waar de Gypsy Kings de mosterd haalden
), maar de volgende drie nummers gaan wel meteen meer terug naar de basis. La Tarara en Volando Voy zijn dan weer meer in de stijl van het titelnummer. Ik vind die afwisseling net heel erg goed werken eigenlijk, het is zeker niet zo dat flamenco volledig overboord wordt gegooid of dat er een commerciele knieval wordt gemaakt, integendeel. De laatste track met de sitar klinkt bv. echt heel natuurlijk.De geschiedenis gaf Camaron ruimschoots gelijk en nu wordt het als een cruciale plaat beschouwd in de flamenco. Geweldige zanger en let ook op virtuoos Tomatito op de gitaar.
Te beluisteren op youtube
1
geplaatst: 27 mei, 14:23 uur
Vandaag maar eens 'opgezet', de kennismaking, ken de zanger van naam op andere releases maar heb nooit naar een heel album van de beste man geluisterd.
Folk Rock / Pop Rock met een hoog Flamenco gehalte, maar ook Jazz Rock / Fusion komen bij mij op, bij het openingsnummer. Maar dat ze dit album op Discogs ook bij de Prog Rock aanschuiven verbaasd me. Pas bij "La Tarara" komt Prog om de hoek kijken, maar door de percussion en synth-orgel doet het ook wat aan de oude (Latin / Blues Rock) albums van Santana denken.
Veel klinkt als semi-live of live-in-the-studio opnamen en daar hou ik dus wel van al is ruim een half uur Flamenco toch iets te veel voor mij. Maar de musici spelen prima en deze 'Garnaal' (=wat Camarón betekend ) heeft volgens mij de ideale stem voor Flamenco.
Ik ken eigenlijk alleen de Nuevo Flamenco / Flamenco Pop van de afgelopen jaren van La Shica, Rosalía's eerste 2 albums, en dat van María José Llergo en dat is appels en peren vergelijken, maar dat spreekt me meer aan dan deze Camarón, die me vooral doet denken aan de 80s / 90s Gipsy Kings.
Prima album / muziek, alleen net te ver van mijn bed. Een selectie van 4-5 nummers op EP zou ik wel op herhaling willen horen.
Folk Rock / Pop Rock met een hoog Flamenco gehalte, maar ook Jazz Rock / Fusion komen bij mij op, bij het openingsnummer. Maar dat ze dit album op Discogs ook bij de Prog Rock aanschuiven verbaasd me. Pas bij "La Tarara" komt Prog om de hoek kijken, maar door de percussion en synth-orgel doet het ook wat aan de oude (Latin / Blues Rock) albums van Santana denken.
Veel klinkt als semi-live of live-in-the-studio opnamen en daar hou ik dus wel van al is ruim een half uur Flamenco toch iets te veel voor mij. Maar de musici spelen prima en deze 'Garnaal' (=wat Camarón betekend ) heeft volgens mij de ideale stem voor Flamenco.
Ik ken eigenlijk alleen de Nuevo Flamenco / Flamenco Pop van de afgelopen jaren van La Shica, Rosalía's eerste 2 albums, en dat van María José Llergo en dat is appels en peren vergelijken, maar dat spreekt me meer aan dan deze Camarón, die me vooral doet denken aan de 80s / 90s Gipsy Kings.
Prima album / muziek, alleen net te ver van mijn bed. Een selectie van 4-5 nummers op EP zou ik wel op herhaling willen horen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.