Twin Shadow - Forget (2010)

George Lewis Jr. (Twin Shadow) zegt zelf het volgende over zijn album: "bedroom-recorded music, but it's been done with the same attention as many classic B-movies."
Voor mij zijn het poppy klanken met een jaren '80 geest die rondwaart door de 11 nummers. Beetje pop, beetje electro, beetje wave: mengen en je hebt Forget, een titel die je kunt toepassen op het album als het het niet bevalt.
Aanvankelijk dacht ik dat ik dit behoorlijk zou gaan vinden maar hoe verder ik in het album kom, hoe meer ik besef dat het van me af begint te glijden. Het zal vast wel hip zijn, maar ik kan er niet helemaal goed inkomen. Ik heb dat wel vaker met dit soort albums: het is het net niet voor mij terwijl ik dat vermoeden vooraf juist wel heb.
Leuk, aardig en daar kan ik het voorlopig wel even bij laten.

Nieuwsgierig? Het album is volledig te stream op de MySpace pagina van Twin Shadow zelf.

Wat een mega chill album [via hipsterrunoff yall]

Favoriete nummer: Slow

ik zag op de FB pagina van Grizzly Bear dat Chris Taylor deze artiest, of beter gezegd het nummer 'Slow' aan het promoten was.

Dit nr heb ik sindsdien bijna grijs gedraaid. Wat een episch mooi nr is. Mooi ook de verwijzing(drum-patroontje) naar Joy Division(She's lost Control) in dit nr., en zijn stem heeft in dit nr wel wat weg van Bowie en Morrisey.

Dit nr beloofde voor mij dat Forget een fantastisch album zou worden. Ik ben helaas wel wat teleurgesteld. Na een paar keer luisteren is het wel aardig, maar het niveau van Slow wordt niet gehaald...
En dat is volgens mij ook het enige nr waarin hij kwa zang uit dat bedroom-zang gehalte springt, dat zou die wat vaker moeten doen...

De clip van Twin Shadow - Slow

Ps: Aero bedankt voor het aanpassen van het hoesje... Ik was t vergeten...

Wat is deze ongelooflijk sterk zeg!

Mijn favoriet: When We're Dancing

Maar de hele plaat is gewoon grijsdraai-materiaal!

Eerste indruk is dat dit wel erg 80's pop/wave klinkt. Dat is best leuk.
Door de albumhoes verwachte ik echter een soort fout stoer hiphop album uit de jaren '90.

Heerlijk plaatje. Veel jaren 80 elementen met productie van nu!

Lees net dat Chris Taylor de hele cd geproduceerd heeft. Promotie hoort daar blijkbaar ook bij.

Ik vindt het zelf na 1 keer luisteren wel heel lekker klinken.

Klinkt heel bekend en vertrouwd (jaren 80 achtig) maar toch niet gedateerd.
Mooie stem en de teksten gaan tenminste ook ergens over.
Of deze cd een blijver is of niet moet ik hem nog vaker voor luisteren maar dat ga ik deze cd wel gunnen.

Heerlijke gitaar in het nummer Forget trouwens!

i like

Nu op de luisterpaal. Enjoy !

Na ruim een maand draaien nog geen enkel teken van verveling.
When we're dancing
at my heels
en slow zijn nummers die boven de rest uitsteken, maar het geheel maakt een tijdloos album.
15 februari is meneer te bewonderen in paradiso en ik móét en zal erbij zijn.

Tyrant Destroyed vind ik eigenlijk het beste.
Heb het gehoord op de radio in Duyster zondagavond op Studio Brussel.
Later in de week de rest op de Luisterpaal. Maar ik zal nog enkele keren moeten luisteren .

Deze plaat bevalt steeds beter. Vandaar ook terecht een halve ster omhoog. Een van mijn favoriete albums van dit jaar, die ook zeker een plaats zal krijgen in mijn top 10 van 2010.

Volgens deze recensie zou dit een fantastisch album moeten zijn. Ben benieuwd.

En laat ik het nou helemaal met die recensent eens zijn. Inderdaad, een fantastisch debuut, dat mijn vier sterren zonder meer verdient!



<br><br>

Heerlijk concert gisteren in Merlyn van deze man. Na afloop liep die gewon tussen de mensen door naar de bar waar hij zijn tafeltje uitklapte en de cd's op tafel legde. 10 Euro inclusief een handtekening op de hoes. Leuk dat de bandleden gewoon aan de bar zaten. Even een praatje meegemaakt. Was erg gezellig!

Was erg leuk ja. Later gingen ze ook gewoon dansen en meedrummen met de muziek toen ze gingen opruimen

Weet echt niet waarom, maar deze muziek doet me denken aan Whitest Boy Alive!
Klinkt lekker

Dit plaatje verdient toch wel meer in de kijker te staan.
Schitterend!
Favoriete nummer is slow, zoals velen.

Heb o.a. Slow en When We're Dancing best veel gedraaid, maar ik krijg er af en toe een beetje een Simply Red-gevoel bij. Het is me iets te glad allemaal. Eigenlijk kan ik me wel helemaal vinden in Aero's eerste bericht. De liedjes zitten echt steengoed in elkaar, maar het weet me desondanks niet te bekoren.

op cd net iets te ''afgelikt'' ((weet niet goed hoe ik het moet uitdrukken)) om te blijven boeien, maar live is het er pal op om het zo te zeggen,

VInd het allemaal maar matig. Heb het nu een keer geluisterd, maar had nu zelfs al moeite om de rit uit te zitten. Het klinkt allemaal leuk en wel, maar het doet me echt helemaal niks dit.

Eigenlijk komt het er op neer wat Aero en Herman ook zeggen.