...Who Calls So Loud - ...Who Calls So Loud (2008)

Met dank aan ThirdEyedCitizen voor de tip.

...Who Calls So Loud is een screamo band waarin twee leden van Funeral Diner meespelen. Ze brengen screamo van de tweede generatie, dus in combinatie met een ander genre. Zoals zo vaak is dat in dit geval post-rock, al is dit toch niet echt te vergelijken met typevoorbeeld Envy. Hun muziek lijkt sterk op die van Funeral Diner, met donkere sfeerschepping, grimmige schreeuwzang en expressief drumwerk. Zoals quasi alle bands uit het genre was ook deze groep geen lang leven beschoren: na een EP en een EP hielden ze het al voor bekeken.

Met 48 minuten voor slechts 8 minuten ligt dit goed in het verlengde van Funeral Diner. De kalme passages zijn met delay-effecten gevuld melodieus gitaargetokkel dat gelukkig nooit sprankelt, en veelal tribal drumwerk zoals dat ook op dit geniale plaatje het geval is. Drummer Matt Baida (die ook in Portraits of Past speelde) is duidelijk de sterkhouder. Zijn spel is origineel en gevarieerd, en zorgt voor de nodige aandrijvingskracht. De bas klinkt ook goed door, wat de muziek een zekere broeierigheid meegeeft, wat samen met de soms nerveuze gitaarlijnen een desolaat gevoel overbrengt. Volledig volgens het "cliché van de originaliteit" wisselen ze mooi af tussen de rustige post-rock passages en het ironische spierbalgerol van de screamo. De zang is niet zo mijn smaak en is eentonig en erg bleek, maar instrumentaal kan ik het dus allemaal wel smaken.

Alles bij elkaar is deze LP niets baanbrekends, maar wel een logisch vervolg op de muziek van Funeral Diner.