Rhapsody of Fire - The Cold Embrace of Fear (2010)

Rhapsody of Fire is weer helemaal terug, ik ben ook benieuwd naar dit werkje. De vorige CD was ook best goed. Ik wil ze wel eens zien optreden, ik hoop dat ze volgend jaar gaan touren.

Ze vertellen wederom een verhaal, eigenlijk wordt er meer gepraat dan dat er echt muziek te horen is. Het is in ieder geval wel weer in de 'Rhapsody of Fire-sfeer', maar nogal nutteloos. Ik vind dit niet echt een aanvulling op de rest van hun albums.

Is dit wel een regulier album, zo vlak na 'The Frozen Tears of Angels' en vlak voor 'From Chaos to Eternity'? 35 minuten durend?

Nee, dit is een EP.

Correctieverzoek is verzonden.

Een best vreemde release. Ik vergelijk hem zelf het liefst met Rain of a Thousand Flames. Het heeft wel sfeer, maar de nummers missen diepgang. Het Har-Kuun nummer is bijvoorbeeld wel goed, maar is in feite gewoon een korter nummer dat twee keer wordt gespeeld. De twee intro's zijn beginnen indrukwekkend, maar daarna komt die vreselijke voice-acting weer bovendrijven. Neve Rosso Sangue is wel aardg, en Erian's Lost Secrets grijpt weer even terug op Har-Kuun. Eigenlijk valt er niet veel te beleven, vergeleken met Rain of a Thousand Flames. Ik hoopte zelf op een iets symphonischer werkje, aangezien de voorganger zeer gitaar-georiënteerd was. 3,5/5

Nog altijd is het Witte Boek nog niet veroverd en om op een enkel album deze daad in combinatie met de strijd tegen Nekron inclusief het ontwaken van Thanor te plaatsen, is wat te veel. Vandaar lijkt me dat deze release is gemaakt.

Het nummer Har-Kuun maakt de EP dan toch de moeite waard en het stuk The Betrayal, waar The Elvenking Tharish zijn maatjes bedriegt doordat hij het Witte Boek voor zichzelf wil en het over wil leveren aan The Black Order, is ook aardig meeslepend. Voor de rest is het net iets te weinig muziek wat de EP levert. Ik had van deze schijf toch wat proberen te maken, nu komt het nogal plichtmatig over.

Gek genoeg is deze EP het werkje dat ik het beste ken van de latere Rhapsody (Of Fire) en nog altijd draai ik het vrij regelmatig. Er zit veel hoorspel in, maar de songs zijn geweldig! The Ancient Fires Of Har-Kuun raakt me iedere keer weer. Fantastisch refrein, maar de opbouw is ook zeker om te smullen. Het refrein brul ik iedere keer weer mee (met kippevel). Neve Rosso Sangue is een prachtige ballad. Eindelijk krijgt de fluit weer een belangrijke rol en Lione doet dit weer fantastisch in zijn moeders taal. Misschien wel de beste ballad die de band ooit schreef. Dit mag dan maar een EP zijn met slechts enkele songs, maar dit doet echt niet onder voor de full lengths.


Tussenstand:
1. Power of the Dragonflame
2. The Frozen Tears Of Angels
3. The Cold Embrace Of Fear
4. Dawn Of Victory
5. Legendary Tales
6. Symphony Of Enchanted Lands
7. Rain Of A Thousand Flames
8. Triumph Or Agony
9. Symphony Of Enchanted Lands II

7-nummers, 35 minuten en kennelijk essentieel voor het verhaal, dus we doen deze gewoon net zoals Rain Of A Thousand Flames als onderdeel van de marathon. Wat mij betreft is The Cold Embrace Of Fear ook niet 'zomaar' een mini-album, aangezien het geheel wegluistert als een uitstekend hoorspel. Waar de verteller op de eerste albums vooral op de lachspieren werkte, zijn de huidige acteurs allemaal erg goed en werken de orkestraties hier constant mee om de algehele ervaring nog beter te maken. De drie echte liederen zijn ook stuk voor stuk pareltjes, waardoor ik niets anders kan dan concluderen dat ook de kortere releases nog steeds prima zijn.

Voorlopige tussenstand:
1. Power Of The Dragonflame
2. The Frozen Tears Of Angels
3. Dawn Of Victory
4. Symphony Of Enchanted Lands
5. The Cold Embrace Of Fear
6. Legendary Tales
7. Rain Of A Thousand Flames
8. Triumph And Agony
9. Symphony Of Enchanted Lands II