Skip James - The Complete Early Recordings of Skip James (1986)

Ik zag de film ghost ship; waarin een nummer, devil got my woman, de hemel in werd geprezen. Ook ik viel voor dit nummer: in 1 woord prachtig. Ik houd over het algemeen echt niet van muziek uit die tijd maar dit klinkt gewoon echt mooi... als je op zoek bent naar iets nieuws is dit zeker een aanrader. Lekker ontspannen muziek; rustig en toch zit er een soort van sentimentele boodschap in. Duidelijk is dat er destijds een andere visie over muziek bestond dan nu maar deze andere visie is zeker niet minder, bewijst Skip James hier. Een klassieker als je het mij vraagt.

Ik hoor Devil Got My Woman nu voor het eerst...WOW!

De cd opent met "Devil got my woman" en dat is een goede zet, want wie dit gehoord heeft in de platenzaak trekt meteen zijn portemonnee en koopt 'm. Hoe verder de cd vordert, hoe minder boeiend de muziek wordt. Dat ligt deels aan mezelf, ik hou van Skips gitaarspel maar geef niets om zijn gehamer op de piano, maar dat ligt ook aan de slechte geluidskwaliteit. Gaandeweg verdrinkt de muziek in geruis, getik en geknetter. Veel liever luister ik naar de Vanguard releases uit de 60-er jaren. Skip klinkt daar ontzettend goed, relaxed en trefzeker.

Denk dat je Ghost World bedoelt. Dat is in ieder geval de film waarin ik eindelijk de titel van dit nummer te weten ben gekomen.

Helemaal met Adrie eens. Met de nummers is helemaal niets mis, met het monogeluid uiteraard ook niet. Mijn uitgangspunt is altijd dat een sterk nummer niet afhankelijk is van mono of stereo. Is het alleen stereo genietbaar dan is het geen goed nummer. Op dit album staan eigenlijk alleen maar goed nummers maar het geruis is, hoe authentiek ook, teveel van het goede. Er zijn gelukkig betere releases verkrijgbaar. Ook ik ben niet zo van de piano, maar dat geldt in mijn geval niet alleen voor de muziek van Skip James.

Het pianospel van James is werkelijk uniek. ik krijg er geen genoeg van. De man had een hoge, expressieve stem en was een virtuoos op de gitaar. Cream coverde "I'm so glad" en bekostigde zo de begrafenis van James. Robert Johnson bewerkte het pianostuk "22-20 blues" voor gitaar en noemde het "32-20 blues". Beck coverde "Jesus is a mighty good leader" als "He's a mighty good leader", omdat Beck zelf joods is. Volgens James had hij in 1931 meer nummers opgenomen, maar die zijn nooit boven water gekomen. Slechts het geruis bij enkele nummers, maakt mij dat ik hier geen 5.0 voor geef, maar dat is de muziek zeker wel waard.