Die Toten Hosen - Nur zu Besuch: Unplugged Im Wiener Burgtheater (2005)

Lekkere Punkplaat in een ongewone setting!!

Die Toten Hosen is een band waar ik altijd sympathie voor heb gekoesterd maar die nooit helemaal in mijn straatje paste. Mijn roots liggen meer in de traditionele rock en de prog rock en met het rauwe geluid dat een gemiddelde punkband zo kenmerkt had ik vrij weinig.

Een paar jaar na het uitkomen van dit album hoorde ik een geweldige versie van Nichts Bleibt Für die Ewigkeit, een song die ik in zijn originele vorm al erg goed vond maar in de Unplugged versie echt uit de tenen komt. Lang verhaal kort ineens viel het kwartje en leek me dit Unplugged album ideaal om in te stappen in de anarchistische wereld van Die Toten Hosen.

Ik heb dit album gekocht in een kleine platenzaak in Düsseldorf , de thuishaven van de band. Als Limburger heb ik veel binding met die stad, voor een deel ligt mijn interesse in de band hier aan ten grondslag. Tot het einde der tijden zal Düsseldorf vooral bekend staan als mode stad maar de bloeiende muziekscene aan het begin van de jaren 80 mag ook niet worden onderschat. Die Toten Hosen zijn de bekendste en grootste band uit die regio en zelfs de laatste jaren scoorde ze nog een grote hit met het door Helene Fischer gecoverde Tage Wie Diese

Wat Die Hosen voor mij net wat interessanter maakt dan de gemiddelde punkband zijn de scherpe Duitse teksten en het feit dat ze altijd in staat zijn om een pakkende song te schrijven. Ze hebben een authentieke no nonsense attitude en wisselen feestnummers zoals Weltmeister soepeltjes af met nummers waarin het diepe ernst is zoals het op A Clockwork Orange (1971) - MovieMeter.nl gebaseerde Hier Kommt Alex.

Op dit Unplugged album komt de beleving van Die Toten Hosen mooi uit de verf. Zanger Campino zingt, schreeuwt en brult alsof zijn leven ervan af hangt en ook de band speelt met bezieling maar de smaakvolle toevoeging van cello en piano geven hier toch wat extra's. In alle eerlijkheid vond ik niet elk nummer even interessant, toen ik het album net in huis had, maar inmiddels is er sprake van een herwaardering.

Nu zijn er een aantal jaren verstreken is mijn muzieksmaak wat verschoven richting Dark Wave en Cold Wave en heb ik mijn liefde voor Duitstalige bands herontdekt. Ik ben nu met veel belangstelling de biografie van Die Toten Hosen aan het lezen en begin daarmee hun muziek te herontdekken en vooral beter te begrijpen. Recent heb ik bijvoorbeeld het prima album Die Toten Hosen - Auswärtsspiel (2002) aangeschaft een album dat ik alle punkliefhebbers zeker aan wil raden.

Als ik nu dit Unplugged album nog eens op zet moet ik hard lachen om nummers als Der Bofrost Mann, Popmusik of Weltmeister. Mijn favoriete nummer Nichts Bleibt Für die Ewigkeit gaat nog steeds door merg en been en met een licht sentimenteel gevoel kan ik daar inmiddels Nur zu Besuch aan toevoegen.

Verder vind ik Guns op Brixton een cover van The Clash beter dan het origineel en kan ik ook de bewerking van Blitzkrieg Bop, origineel van Ramones zeker waarderen.

De eigen Engelse songs zoals Pushed Again vind ik iets minder en eerlijk is eerlijk niet alle nummers zijn even boeiend of soms een beetje flauw maar alles bij elkaar blijven Die Toten Hosen in een Unplugged setting toch fier overeind.

Ondertussen ga ik gestaag door met het lezen van de biografie en ontdek langzaam het complete werk van de band. Dit album was in ieder geval een aangename kennismaking en kijk uit naar al het werk dat ik nog van ze ga ontdekken!!

P.s.

Voor de liefhebbers is hier nog een link naar de uitstekende biografie:

Die Toten Hosen: Am Anfang war der Lärm: Amazon.de: Philipp Oehmke: Bücher