Los Lobos - Colossal Head (1996)

Minder overtuigend dan Kiko, maar absoluut toch nog de moeite, foeilelijke hoes als je het mij vraagt, maar echt wel leuke muziek van deze gigantjes.

***1/2

heel gewaagd, lekker rauw en experimenteel wat betreft geluid / productie samen met mitchell froom en tchad blake. zeer sterke songs.
wat mij betreft beter dan kiko want veel constanter.

Vergeleken met hun meesterlijke voorganger Kiko is dat toch wel een teleurstelling al is het nog best de moeite. Los Lobos gaat hier meer op de blues-toer waar niets op tegen is maar ik mis hier een beetje het avontuurlijke en de afwisseling van hun voorganger en de songs weten ook niet echt bij te blijven. Wel prima gespeeld maar van Los Lobos heb ik beter gehoord.

Als je een volbloed Los Lobos album verwacht dan snap ik dat je teleurgesteld bent ja. Creatief uitgeput na het opnemen van de soundtrack voor Robert Rodriguez zijn film Desperado, besloot de band het in dezelfde studio even over een compleet andere boeg te gooien: stadsblues met een rauwe productie, fragmentarisch van aard, psychedelica, soul en toch nog heel af en toe wat tex-mex. Leuk, als je maar geen echt Lobos album verwacht...

Wat een fijn, rauw en broeierig sfeertje heeft deze plaat. 'Kiko' was zeker verfijnder, maar deze muzikale exploratie misstaat de Tex-Mex reuzen niet.

Probeer dan zeker Latin Playboys - Latin Playboys (1994) ook eens, Cor. Zal je dan ook wel bevallen denk ik

Sinds kort online op YouTube een 2 meter sessie (5 nrs) uit 1996 met van dit album: Maricela, Revolution & Little Japan!