Tank - War Machine (2010)

Zo dat is lang geleden. Dat ik bij het horen van een nieuwe plaat van een band die ik niet ken vanaf de eerste minuut zo enthousiast ben. Ik ben nu het eerste nummer aan het luisteren en ik wordt er gelijk helemaal gelukkig van. De laatste keer dat ik dat had bij een plaat was denk ik bij Hammerfalls 'Glory to the brave'

Ik ga niet stemmen op dit album, omdat ik geen fan ben van Tank, maar wel nieuwsgierig genoeg was om deze plaat te beluisteren. Het was inderdaad niet helemaal mijn pakkie-aan, maar de zang en productie is wel goed in ieder geval.

Enigste ( ) nummers die ik echt 10/10 vind zijn War Machine en After All.

Als oudgediende ken ik het een en het ander van Tank, ze gaan al lang mee en ze hebben een aantal mooie dingen uitgebracht. Deze morgen ben ik uit bed gerold na een stevige nacht doorzakken en de combinatie van een mooie zonsopgang en dit heerlijk klinkend album verjaagt de laatste vermoeidheid uit mijn lichaam. Dit album is opgenomen met zanger Doogie White (o.a. Rainbow met het Stranger In Us All album) en zal nog dikwijls door het huisje schallen. No nonsense metal met aandacht voor de songs.

Met Honour and Blood in gedachten deze plaat opgezet. Ik had beter een willekeurige (goeie) plaat van Saxon in gedachten gehad. Vooral de zang van Doogie White lijkt soms sprekend op de zangkunsten van Biff Byford.
Zonder de karakteristieke stem van zanger Algy Ward is dit nauwelijks te herkennen als Tank.
Niettemin is dit een erg toffe plaat die het traditionele metalen hart weer sneller laat kloppen.