Caitlin Rose - Own Side Now (2010)

Een jonge opdonder nog die naar men zegt drinkt, rookt en vloekt als een bootwerker maar er zeer lieftallig uitziet en een stem heeft waar ik van moet huilen, zo mooi. Dit is een opstapje naar een lange looopbaan, zoveel is wel duidelijk. Haar tweede album The Stand-In is nog een tikkie beter en daarom echt onweerstaanbaar.

Sinds twee weken luister ik naar dit album, en probeer het leuk te vinden, omdat het zulke goeie reviews kreeg. Een ding is zeker, Caitlin Rose is een getalenteerd musicus. Maar, haar stem is tamelijk beperkt en wanneer ze hoog zingt gaat ze schreeuwen en dan gaan mijn oren bloeden. Ook zijn maar de helft van de liedjes op dit album geslaagd, de rest is compositorisch ronduit vervelend en saai, althans in mijn optiek. Het openingsnummer, Learning To Ride, is eigenlijk het enige nummer dat ik heerlijk vind. Het heeft een fijne Velvet Underground sfeer, alles klopt. New York City en Own Side Now zijn ook mooi en leuk. Maar een nummer als Things Change komt afgedwongen en voortslepend over.