Adam & The Ants - Peel Sessions (1990)

- Lou
Duet met Jordan, die opgewekt inspringt met gitaar. Maar wee je gebeente als Jordan haar muil open trekt: ze schreeuwt en gilt hier volgens mij haar longen kapot. Adam hoor je meezingen in het refrein, die ergens een link legt met kunstenaar Andy Warhol.
- 2e versie v. It doesn't matter, en tevens de leukste. Net zo leuk als origineel uit '77 (Decca), maar net even wat betere kwaliteit. Gaat over een vrouw die hij erg 'lekker' vindt, maar telkens weer op de vlucht slaat bij de geur van haar oksels. Jammer dat deze is verkracht op de uiteindelijke versie, Bside Apollo 9 als ik het goed heb.
- Zerox, verschilt niet veel van de Deccaversie, behalve geluidskwaliteit. Uiteindelijke versie op Dirk....is onbetwist de beste.
- Friends.......oneindig maal rerecorded. Heb nooit begrepen wat hij daarin zag.
- (you're so) Physical. Een nummer met een interessante evolutie.
Wat begon op Decca als een gewoon 'three-chord' - song met couplet/refrein/einde krijgt hier een donkere teint, beetje somber-depri geaardheid, meer pit dus. Daarna werd deze op CBS tot de ultimate versie gelanceerd en verwerd voor vele tot dé antsong.
Deze werd later gecoverd, zo'n 23 jaar later door Trent Reznor op Broken. Wel gaaf, maar de CBS-versie is mij onbetwist de beste.
- Cleopatra. Net als Friends heb ik zijn passie voor ook dit nummer nooit begrepen.
- Ligotage is een pakkende (soft-)punksong. Wel een overdosis aan nostalgie voor mij, heeft ook wel wat.
- Tabletalk, zover mij bekend is dit de eerste originele versie. Beetje 'kaal' geproduceerd wat de Dirk-versie vele malen beter maakt: gepijnigd zwevend en tegen wil en dank de voeten nog net op aarde.
- Animals & men, ja, voor mij een véél betere versie dan de latere op Dirk. Het funky-jazzy ontbreekt hier nog geheel met meer focus op zwaarder gitaar en hogere snelheid. Meer punk zeg maar.
- Never Trust......, is gelijkwaardig, nagenoeg, aan die op Dirk. Op vernoemde is deze echter te horen in (met recht) betere geluidskwaliteit.

Echt voor de fans deze cd. Ergens voel je aan dat het nog niet is afgewerkt, het is net niet compleet, al is er niet een concrete vinger op te leggen. Met aanschaf van deze waren alleen de eerste drie en nummer 9 een verrassing. Verder zeker een leuk dingetje.
3,5

Moet even iets rechtzetten: die cover van Trent die ik vernoemde á 23 jaar later moet 13 jaar zijn.

Dit zijn radio-opnames voor de John Peel show. Dit album is niet volledig, maar er is een andere CD die wel alle radio-opnames verzamelt: Live At The BBC: Complete Radio One Recordings, inclusief 2 nummers uit de originele sessies en 3 nummers uit een latere periode.

Even een tussendoortje:
Op Facebook heb ik even contact gehad met de zangeres van het nummer 'Lou'.
Niets spectaculairs maar ze reageerde op mijn (eigenlijk) retorische vraag hoe zij, Jordan, het voor elkaar kreeg zo te schreeuwen in de song zonder haar stembanden te vergallen.
Daar kreeg ik respons op van Jordan zelf: ,,It really was great fun to play the song on stage with Adam.
But with the recording of the song we had to do it eight times over again. That really was the limit.''
Clearence at last......