Mothers - Just Another Band from L.A. (1972)

Billy the Mountain

dikke pret muziek:)

Volgens mij moet het wel een feest geweest zijn om the Mothers live mee te maken!

Moet deze binnenkort ook maar eens gaan aanschaffen. Een van de weinige Zappa's die ik nog niet heb.

ik vind hem erg leuk

niet altijd even leuk, want flo en eddy, het gaat bij vlagen enorm vervelen, maar toch

een magdalena, dat is toch mooi gezongen

Ik ben niet altijd te vinden voor Billy The Mountain, maar dit is over het algemeen een hele prettige cd en muzikaal is het te gek!
Flo & Eddie is niet voor alle moods, maar deze cd is heerlijk.

5.

Call any vegetable, een Zappa klassieker deze plaat...

Een Zappa die ik zowaar nog niet kende. Call Any Vegitable is inderdaad geniaal. Heel kant 2 is overigens erg goed. Billy The Mountain vind ik iets minder. Gemiddeld een 4*

Magdalena is brilliant. Wat een heerlijke ontdekking!

Marcel Gotlib (bekend van Koos Voos en Hamster Joviaal) heeft deze versie van Call Any Vegetable nog eens in een geweldige strip verwerkt (in zijn bundel Rhaa Lovely)

En deze plaat heeft een heerlijk geluid. Met name bas en drums.
Superhelder, zodat je goed hoort hoe goed iedereen speelt.

Sowieso houd ik wel van dat begin jaren 70 geluid.

Het gebeurt niet vaak bij Zappa, maar Billy the Mountain is een nummer dat ik ronduit kut vind. Te lang, te veel drijvend op 'humor'. Call Any Vegetable is goed, alleen al omdat het een nummer van Absolutely Free is. Eddie are you kidding is 'ok' , Magdalena; mooi gezongen en Dog Breath wel aardig. Geen hoogvlieger.

Billy The Mountain heb ik nooit zo'n fantastisch nummer gevonden, The Adventures Of Greggary Peccary daarentegen...

Dat heb ik dan juist weer andersom.

Leuk album dit. Bij dit album gaat het natuurlijk vooral om het hilarische nummer Billy The Mountain. De rest is ook wel leuk, maar Billy The Mountain is erg leuk en vooral grappig, met op zijn tijd ook een lekker stukje muziek ertussen.

Natuurlijk niet.
Elk nummer is geweldig!

Een magistrale versie van Call Any Vegetable. Zó rete strak, dat kregen de originele Mothers echt niet voor elkaar...

En dan Magdalena... schitterend!

Maar ok, Billy The Mountain is ook erg sterk.
Geweldige persiflage op McCarthy.

Was nooit een grote fan van Billy The Mountain, dit in tegenstelling tot The Adventures Of Greggary Peccary die ik altijd geniaal gevonden heb, maar dat was tot voor kort...

Ik ben namelijk onlangs in het bezit gekomen van een perfecte Engelse vinyl persing uit 1972 (alsof het hele zwikkie gister gedrukt is...) van dit album en heb de laatste tijd regelmatig Billy in zijn geheel gedraaid en mijn mening is aardig bijgedraaid.



Hoe verzin je zulke teksten ?
Ge-ni-aal

Een wat mindere Zappa plaat, maar er valt genoeg te genieten hier. 'Billy the Mountain' (met een klein stukje 'Suite: Judy Blue Eyes!) is erg leuk, maar ik moet 'm niet té vaak horen.

Verder vooral allemaal erg lollig, hoewel de muzikale kwaliteiten van deze groep muzikanten absoluut niet onderschat moeten worden.

Uiteindelijk is elk nummer wel geslaagd. Mijn voorkeur gaat uit naar 'Magdalena' en 'Dog Breath'.

Echt wel

Ik was nooit zo'n grote liefhebber van de zogenaamde Flo & Eddie (of voor sommigen Vaudeville) Periode van De Almachtige Snor.

Maar de laatste paar weken is dit album niet uit mijn cd-speler en van mijn draaitafel af te slaan (heb zowel cd als lp) en zelfs Billy The Mountain zing ik uit volle borst mee !

En dan Magdalena, hoe kan een nummer met zo'n verontrustende tekst toch zo ongelooflijk lekker zijn ?







edit: wist niet wat was, dus heb het even opgezocht...

Weten we dat ook weer

Heb deze maar weer eens uit de mottenballen gehaald en op de digitale draaitafel gelegd.

Dit alles vanwege het in de stemming komen voor de nieuwste release uit de krochten van de familie Zappa.

Ik vind dit opzich best een hele aardige plaat, maar zo ongelofelijk gedateerd.
Geen van Zappa's planten(ik ken het '80s werk nog niet goed ) is zo gedateerd als deze.

Ondanks dat alle muziek goed inelkaar zit en het bij vlagen erg strak gespeeld wordt, is de humor niet om over naar huis te schrijven.
Bij een plaat als Joe's Garage heb ik dat ook wel, dat het gewoon ontaard in puberaal gedraal en flauwe controversieel sexueel gedraal. De humor lijkt ook erg tijdsgebonden, of het is gewoon erg flauw..

Hier en daar een piep en een knor, hoog gegil... als je knetter stoned was moet dit echt een fantastisch concert zijn geweest, maar het sarcasme spat er van af. Dat vind ik jammer, want voor de rest is de plaat toch dik inorde.

Met name in 'Billy the Mountain' stoort het geblair van verschillende Mothers leden mij nogal en maakt dat deze plaat voor mij eentje die ik niet vaak zal gaan opzetten. Vooral omdat je naast 'Billy the Mountain'(als je die skipt) nog maar 20 minuten muziek overhoud.

De parodie op 'Judy Suit: Blue Eyes' vind ik dan wel weer leuk.
En ik vind de hoes erg leuk gedaan, en ben dan ook blij met mijn RykoDisc versie, waar je de hoes in het boekje nog eens in het groot kan uitvouwen.

Het nadeel met Flo & Eddie is dat ze teveel de aandacht opeisen.
De samenzang is vrijwel onverslaanbaar, maar de humor is inderdaad flauw en vaak héél fout (en dan niet op een manier zoals op Joe's Garage, dat nog relatief heilig is vergeleken met deze plaat).

Ik vind het wat teveel wegnemen van de muzikaliteit.
Het krijgt op zo'n manier iets kinderlijks en ik denk dat de snor dat zelf ook wel in de gaten kreeg.

Livealbum opgenomen op 7 augustus 1971 en ik vind deze minder dan Fillmore East, June 1971. Qua nummers is er geen overlap tussen beide albums. De laatste ook van de Flo & Eddie periode?

Als ik het goed begrijp, staat Billy the Mountain op geen enkel voorgaand album van noch The Mothers, noch Frank Zappa. Verbeter me als ik me vergis. Het begint veelbelovend maar na een derde van dit nummer begin ik me een beetje te ergeren omdat ik te weinig muziek hoor, des te meer verhaal. Ik vermaak me beter bij de volgende vier nummers: kort, bondig en des te meer muziek.

Yup, als je de later verschenen live-plaat Playground Psychotics niet meetelt, natuurlijk.
Samen met Waka/Jawaka gerealiseerd vanuit Zappa's rolstoel.

Na het debacle in het Rainbow Theatre te London gooide hij het roer drastisch om en ik denk dat hij zelf ook wel realiseerde dat het nu eigenlijk wel welletjes was met Flo & Eddie in de band.

Die line-up heeft zeker wel z'n pluspunten, maar albums als Roxy & Elsewhere, Waka/Jawaka, The Grand Wazoo of One Size Fits All waren er met hun volgens mij nooit gekomen.
Daar zijn het simpelweg de gasten niet naar.

Van de vier reguliere albums met Flo & Eddie is Chunga's Revenge volgens mij het meest een kolfje naar Zappa's hand vanwege de Hot Rats-outtakes.

Inderdaad, met de albums van the Mothers tot hiertoe had ik een beetje moeite, zeker met dat Flo & Eddie - durf ik het zeggen - "gedoe". Bevallen de soloalbums van Zappa mij dan beter en de twee livealbums van the Mothers . Billy the Mountain vind ik na een vijftal minuten zelfs irritant.

De complete show waar de 5 nummers op JABFLA zijn opgenomen staat nu op Youtube.

Dweezil heeft net live opnames van een uitvoering van Billy The Mountain online gezet. Opnames uit 2008 alweer, opgenomen in de Roxy. Oud gediende Ray White ook van de partij en geeft op het einde nog mooi staaltje doo wop vocalen ten beste. Fenomenaal half uur.