Sun Ra and His Intergalactic Myth Science Solar Arkestra - Sleeping Beauty (1979)

Heel leuk plaatje dit. Zeer toegankelijk ook, helemaal voor Sun Ra begrippen die ik toch vooral ken van zijn vrijere werken met zijn Arkestra. Het leuke van deze opname is dat ie zo ongrijpbaar klinkt. Hij zweeft ergens tussen jazz, funk en soul en dat houdt de plaat interessant. Met 30 minuten is het eigenlijk allemaal veel te snel voorbij.

Enige punt is dan weer de keerzijde van de ongrijpbaarheid: hij blijft nergens in m'n hoofd hangen en pakt mij nergens echt beet.

Wat een geweldig persoon trouwens ook Sun Ra. Hij trok zich werkelijk nergens wat aan en ging zijn eigen gang. Al in 1956 liet hij een totaal ander geluid horen. Zijn cosmische filosofieen zijn ook prachtig om te lezen. Misschien een tikkeltje gek, maar wat een held!

Sun Ra... Ik had alleen nog van de naam gehoord, maar nooit echt iets van hem beluisterd. Deze plaat is een mooie introductie.

Het melodietje van Springtime Again blijft onvermijdelijk in je hoofd hangen en geeft direct een lentegevoel (en het weer buiten begint daar inmiddels ook aan mee te werken). Erg leuk nummer.

Het begin en eind van Door of the Cosmos vind ik gewoonweg irritant. Als ik bij ergens zou zitten waar men zo klapt en zingt, zou ik hard wegrennen. De rest van het nummer is prettig en onderhoudend.

Het titelnummer zou ik bijna "chill-out" noemen, maar uiteraard ook verre van saai. Niets op aan te merken.

Ik heb dit album nu zo'n 3x beluisterd, dus hij is blijkbaar boeiend genoeg om herhaaldelijk te draaien. Ataloona bedankt voor de tip!

Ik vind dit album niet zo bijzonder als ander werk van Sun Ra, maar de meerwaarde zit hem m.i. in de subtiliteiten die je pas naar meerdere keren hoort -> Vooral die tuba of wat het ook mag zijn in het tweede nummer.

Moet bij Springtime Again altijd aan Little Green Rosetta van Zappa denken, maar dan rustiger uiteraard.... Beide nummers uit hetzelfde jaar trouwens.

Godsamme, wat is dit toch ongelooflijk mooie, warme, weelderige, lenteachtige en spirituele muziek. Een stuk toegankelijker dan menig werk van deze jazzartiest, maar dat doet weinig af aan de kwaliteit. Sterker nog, en het is twijfelen tussen deze en Jazz in Silhouette, dit zou voorlopig wel eens mijn lievelingsalbum van de beste man kunnen zijn. Kijk niet raar op als ik hier uiteindelijk de volle mep aan geef!

Het titelnummer is de winnaar hier, erg fraai

Kwam er eigenlijk gisteren pas achter dat Door to the Cosmos van Sun Ra was. Ik ken het van een geweldige mix-cd van Motor City Drum Ensemble (DJ-Kicks). Geweldig nummer, geweldig album dit. Sun Ra ga ik nog veel plezier aan beleven de komende tijd.

Ahhhh, ik beluister net dit album voor het eerst en dacht al: waar ken ik dit nummer nog meer van? Maar het is dus die DJ-Kicks! Dank daarvoor.