0
geplaatst: 30 juli 2021, 23:25 uur
Mijn eerste kennismaking met deze Italiaanse mezzo sopraan in 1984, een kennismaking die verstrekkende gevolgen zou hebben, in de vele jaren daarna heeft ze muzikaal gezien een hoofdrol gekregen in mijn verzameling en er gaat geen jaar voorbij waarin veel van haar werk wordt gedraaid.
en het verveelt NOOIT.
Ten tijde van dit album bezocht Alice ons land voor een optreden op het Edison gala, uit handen van Willem Nijholt ontving zij ook een Edison voor dit album.
Niet lang daarna veroverde zij samen met Franco Battiato alle muziekharten van mensen die last hebben van een goede smaak met het -nog steeds- prachtige Il Treni di Tozeur, op het Eurovisie Songfestival van 1984.
Ieder voor zich werkte gestaag aan een enorm groot en indrukwekkend oeuvre, samen zag ik hun ook wel een beetje als de Italiaanse Ramses en Liesbeth. Alhoewel hun muziek veel internationaler georiënteerd is.
Franco Battiato waar ze altijd mee is blijven werken -en ook vaak samen concerten mee heeft gegeven- is dit jaar mei helaas veel te vroeg overleden. Zijn stem en muziek leven denk ik en verwacht ik eeuwig voort.
Voor mensen die er nieuwsgierig naar worden zeg ik: luister op you tube naar La Cura en je hoort de mooiste, gevoelige en emotionele mannenstem in een prachtig nummer.
Ik vind het verbazingwekkend hoe weinig mensen Alice en Battiato kennen, ik vraag mij ook altijd af of mensen als Kate Bush, Bowie en andere grootheden hun muziek kent, ik vermoed van wel, ook omdat er vaak grote internationale musici meespelen. ( Tony Levin, Phil Manzanera om enkele te noemen).
Ik zal nog wel wat aantekeningen maken bij verschillende albums van Alice.
Haar laatste album "weekend" is nu reeds vijf jaar oudoom hoog tijd om de followers weer te verblijden.
en het verveelt NOOIT.
Ten tijde van dit album bezocht Alice ons land voor een optreden op het Edison gala, uit handen van Willem Nijholt ontving zij ook een Edison voor dit album.
Niet lang daarna veroverde zij samen met Franco Battiato alle muziekharten van mensen die last hebben van een goede smaak met het -nog steeds- prachtige Il Treni di Tozeur, op het Eurovisie Songfestival van 1984.
Ieder voor zich werkte gestaag aan een enorm groot en indrukwekkend oeuvre, samen zag ik hun ook wel een beetje als de Italiaanse Ramses en Liesbeth. Alhoewel hun muziek veel internationaler georiënteerd is.
Franco Battiato waar ze altijd mee is blijven werken -en ook vaak samen concerten mee heeft gegeven- is dit jaar mei helaas veel te vroeg overleden. Zijn stem en muziek leven denk ik en verwacht ik eeuwig voort.
Voor mensen die er nieuwsgierig naar worden zeg ik: luister op you tube naar La Cura en je hoort de mooiste, gevoelige en emotionele mannenstem in een prachtig nummer.
Ik vind het verbazingwekkend hoe weinig mensen Alice en Battiato kennen, ik vraag mij ook altijd af of mensen als Kate Bush, Bowie en andere grootheden hun muziek kent, ik vermoed van wel, ook omdat er vaak grote internationale musici meespelen. ( Tony Levin, Phil Manzanera om enkele te noemen).
Ik zal nog wel wat aantekeningen maken bij verschillende albums van Alice.
Haar laatste album "weekend" is nu reeds vijf jaar oudoom hoog tijd om de followers weer te verblijden.
0
geplaatst: 12 september 2021, 21:40 uur
De gitaren maken het album wat gedateerd her en der en de composities vind ik net wat aan de matige kant waardoor zelfs haar stem het niet weet te redden.
Toch kan ik er weer erg van genieten en blijft Alice een geweldige zangeres om naar te luisteren.
Toch kan ik er weer erg van genieten en blijft Alice een geweldige zangeres om naar te luisteren.
0
geplaatst: 24 augustus 2022, 23:19 uur
Hier ook een liefhebber, Solo Un'Idea en Carthago vind ik echt prachtige songs.
Na Park Hotel ben ik afgehaakt, het werd me te zweverig.
Battiato was ook een topper inderdaad.
Na Park Hotel ben ik afgehaakt, het werd me te zweverig.
Battiato was ook een topper inderdaad.
* denotes required fields.
* denotes required fields.