Motor 1 heeft aangenaam wobbelende acid baslijntjes met oldschool claps en percussie. Dat fleurige wave'je dat te midden van deze track in de compositie komt laat ook mooie sporen na. Dit nummer bloeit wat open naar het einde toe. Klinkt voor mij nog zeker bovenmaats maar heeft toch net niet genoeg karakter om echt hoge toppen te scoren.
Tweede en derde nummer doen me wat denken aan de muziek van Ferenc E. (beter bekend als I-F) die in die tijd ook onder naam
Beverly Hills 808303 dit type muziek uitbracht. Super eerlijk en basic manier van produceren was het: bassen met de TB-303 en als drumkit de TR-808. Nog steeds erg coole muziek die veel zegt over de tijdsgeest, en het verlangen naar dat donkere & smerige clubgevoel. Maar het genot van dit spul is niet meer aan mij gegund (ondanks mijn uitgebreide collectie vinyl hiervan). Misschien dat ik ooit in mijn midlifecrisis wel teruggrijp naar die tijd. De ritmes klinken me dus te saai, te veel in hokjes en te hard.
Motor 4 is stukken beter dan de voorgaande twee. Het funkt zoals John Doe al zei. Klinkt nog steeds rauw en crunchy maar er zit swing in dat geheel doordat de beats beter zijn en het tempo niet zo hoog ligt. De vette groove verliest wat aan effect door die drukdoende vorige nummers. Toch: wie goed luistert zal dit als de piek van deze EP aanduiden. 3,5* dankzij het begin en het einde.