Alex Roeka - Zachtaardig Vergooid (2010)

Goed album. Sinds Hadeskade heeft Alex Roeka een zeer hoog kwaliteitsniveau bereikt. Sloeg hij op oudere platen nog weleens wat door in zijn beeldspraak, waar alles vooral vies, vuil, goor, walmend etc. was, de laatste platen weet hij dit beter te doseren. Ook heeft zijn stem aan kracht gewonnen.

Deze plaat haalt het overigens niet bij Beet van Liefde. Die plaat had een verhaal, iets essentieels, een zanger die echt veel van zich af had te schrijven.
Hoogtepunten zijn wat mij betreft Ik ben een renner, Stille dromers in de stad, Dan geloof ik er weer in en Andalusie.

Gisteren het genoegen gehad om deze rasvertoker live te zien in Roepaen's 'NightClub'...sfeervol, klein en intiem. Roeka had een voltallige band bij zich, ex-bandleden van het ter ziele gegaan zijnde Johan. Hoewel het geluid, soms wat te ''groot' was voor zo'n ruimte, wisten ze het wel goed te brengen. Daarnaast is Roeka een innemende man om te horen en heeft hij een gevoel voor humor. Kleine verhaaltjes als intro naar het volgende nummer, waarvan o.a Het Wordt Weer Eens Tijd Dat Ik Dronken Word een van de toppers van die avond werd. Gestreeld en Gekrast ook een prachtig lied, dat het in woorden mooi weet neer te zetten. Zijn stem is herkenbaar en apart, zijn teksten dichterlijk, maar hebben een pure klank in zich. Geen glad nederlands gezwijmel, daar is niets van te bespeuren in zijn muziek.
Als nederlandstalige muziek zo gebracht wordt, ja Dan geloof ik er weer in.

De vele gladde artiesten die Nederland zo rijk is en die voor het grote geld stadion na stadion vullen met mensen die zich met het oppervlakkige vermaak vermaken kunnen. In welke Nederlandstalige zanger zou ik dan nog kunnen geloven als er niet meer zo iemand als Alex Roeka zou bestaan? Die zijn eigen liedjes schrijft, authentiek kan blijven en een doorleefd rauw randje biedt, de woede ontstaan uit de teleurstellingen die het leven geven kan. Ik zou me hier helemaal niet meer thuisvoelen, totaal verstoten zijn, verwilderd van de platte cultuur om me heen. Dank het toeval dat er nog artiesten als Alex Roeka bestaan. Nederland was een stukje verder verloren geweest als dat niet het geval was.

Ik had gisteravond een Yeah moment, een Yeah moment op Nederlandstalige muziek. Niet eerder voorgekomen. ik wilde het uit bulderen maar hield het beschaafd. Andalusië.

Ook weer een meesterlijk album van Roeka, wat een geweldige stem! Al lijkt alsof hij in vergelijking tot Beet van de Liefde z'n stem wat gepolijst heeft?

Even buiten het feit dat je met een gerust hart je 3* kunt uitdelen...is het ietwat tegenstrijdig naar mijn mening m.b.t. het meesterlijke hieraan en een geweldige stem. Want dan is een 6 uit 10, naar mijn gevoel niet helemaal in verhouding. Maar het is maar net hoe je je waardering voor een album tot uitdrukking brengt.

3,5 is inderdaad redelijker. Meesterlijk is voor mij niet hetzelfde als meesterwerk, maar juist daarom inderdaad een ongelukkige woordkeuze. Klopt dat ik erg terughoudend met m'n scores, meesterwerken (4,5 a 5 in sterretjes) zijn wat mij betreft zeldzaam.

Ik ben helemaal niet van de Nederlandstalige muziek behalve hiphop.
Maar deze zanger toevallig ontdekt en ik vind het vooral erg gemeend klinken. Waar ik bij andere acts vaak het idee heb dat ze vooral heel over the top "meaningful songs" willen maken met ene hoge graad van de Nederlandse taal, heb ik dat hier niet. De muziek eromheen is ook erg mooi verzorgd. Ik luister dit nu een 5tal keer dus stemmen kwa beste tracks doe ik later.
Ik kan al wel zeggen dat Stille Dromers In De Stad tot de favorieten behoort.
Puur kwa algeheel geluid, 4* voor nu

Leuk! Beetje aandacht voor Alex Roeka hier.
Heb hem een aantal keren live gezien en er staan meerdere albums in de kast.

Deze is zeker de moeite waard! Mijn favoriete tracks: gestreeld en gekrast en lied van een vader voor zijn zoon.

Beste liedjes schrijver volgens Huub van der Lubbe. Hij vertelde dat ooit in DWDD.