Eleven Tigers - Clouds Are Mountains (2010)

Wonderlijk dat dit album nog maar 2 stemmen heeft, het is een van de beste albums van het afgelopen jaar! Het verdient ontdekt te worden.

In weze een dub mixalbum met alleen eigen werk dat zeer gelaagd en subtiel is opgebouwd. Geen dansvloer killers of schreeuwerige wobbelbassen, maar een echt luisteralbum zoals bijvoorbeeld ook Burial ze maakt. Eleven Tigers heeft absoluut wel een andere sound en sfeer dan Burial.

Jammer van dat (veel te frivole fluitje) op Stood Up. Want aangezien het constant terug komt, en ook nog eens toevallig staat op het langste nummer van het album, valt het erg op. Er valt echter ook een heleboel te genieten. Er staan namelijk een aantal heerlijke nummers op en, afgezien van het eerdere genoemde Stood Up, kent het album weinig slechte momenten.

Toch een stuk minder dan dat ik het hierboven beschreef. Er staan maar 3 nummers op die erg goed zijn, Open Mirror, Couldn't en vooral Stableface, maar tussen de laatste twee wordt er een stijltje gebruikt dat ik niet echt kan waarderen. Dit stuk komt imo namelijk erg zenuwachtig en bij vlagen zelfs irritant (Stood Up en Atomic Turnip) over. Natuurlijk zitten er zo nu en dan wel wat leuke stukjes tussen, anders zou mijn cijfer aanzienlijk lager zijn geweest, maar geen enkel nummer weet me meer zo te pakken als de 3 bovengenoemde tracks.

Erg jammer allemaal want de nummers die ik goed vind laten zien dat Eleven Tigers het wel degelijk in zich heeft om goede muziek te maken, helaas kan hij dit niet een album lang volhouden.

***