Cradle of Filth - Darkly, Darkly, Venus Aversa (2010)

Die cover ziet er wel heel erg cheesy uit.

Maar het nieuwe nummer gelukkig niet.

Ik kreeg een promosampler van Peacevile bij de Aardschok. Daar staat een nieuw nummer van deze plaat op. Ik heb het waarempel nog niet eens beluisterd.

CoF is sowieso enorm cheesy natuurlijk.

Lastig om in te komen en teveel van het zelfde. Had hier als fan meer van verwacht maar wat niet is kan nog komen ...

Ik heb ook een paar nummers gehoord nu. Weinig spannends aan.
Damnation And A Day blijft voorlopig de laatste interessante release van de band.

En die persfoto's.... niet dat het voor de muziek ter zake doet, maar ik kan moelijk serieus kijken naar een Dani die nu ineens lijkt op Nightwing van de Teen Titans....

Wat nog is kan nog komen, maar ik ben niet gelijk enthousiast. Ik heb het gevoel dat er weinig aandacht is besteed aan de muziek maar dat men meer krampachtig een harde plaat willen maken. Niet dat het allemaal heel erg slecht is dat niet. Het beukt aardig door en alle Cradle elementen zitten er wel in.

Ik ben alleen bang dat ik dit één van de mindere platen zal gaan vinden. Maar de tijd zal het leren, misschien is het wel een groeiplaat.

Het is ook niet slecht, maar meer een 'been there done that' gevoel. Het komt wat plichtmatig over. Althans de paar nummers die ik hoorde.

Plichtmatig vind ik het alvast zeker niet overkomen. Tot nog toe vind ik hem net zo sterk als 'Godspeed'. Het is tegen verwachting in zelfs nog een stukje strakker en sneller - en verder komen inderdaad wel alle bekende kenmerken even langsfietsen. Iets wereldschokkend nieuws gebeurt er niet maar dat hoeft ook niet echt.

Net binnen gekregen en eenmaal beluisterd. Mijn eerste indruk is dat het tempo over het algemeen vrij hoog ligt, maar zie dit niet als nadeel. Technische drumpartijen vliegen je om de oren en de riffs zijn strak en pakkend. Dani zijn zangpartijen klinken super met een net wat andere aanpak dan op de vorige albums. De produktie is ook weer prima om aan te horen.
Ik geef nog geen punten. Daarvoor moet de cd een aantal draaibeurten ondergaan.

Ik heb Dusk and Her Embrace nog maar eens opgezet......

Gewoon weer een goed album van Cradle of Filth, maar ik heb een zwaar minpunt. Als Dani Filth zijn bekende krijs doet klinkt dat heel erg overstuurd, iets wat ik bij het vorige album compleet niet had. Het nummer Lilith Immaculate heeft ineens een hele vrolijke passage, iets wat ik niet van de band gewend ben. Maar ik geef nog geen beoordeling, ik luister hem eerst nog paar keer.

De albumcover vind ik in ieder geval erg mooi! Misschien wel de mooiste van het jaar. Personal taste.

Eens met Darkzone! De cover vind ik erg mooi!
Nu het album nog! Lilith Immaculate klinkt in ieder geval al goed in mijn oren!

Lilith Imaculate is ook wel een van de betere nummers van deze plaat. Het kwartje begint langzaam te vallen. Eerst vond ik er niet veel aan, maar na een tiental luister beurten begin ik het langzaam wel een vette plaat te vinden.

Vooralsnog kom ik niet door dit album heen. Misschien omdat ik dit al vele malen eerder gehoord heb op vorige COF-albums. :S
Hun oudere albums kan ik nog met een gerust hart opzetten, maar met hun laatste 3-4 albums heb ik heel veel moeite. Ik hoor alleen nog maar het gekrijs van Dani. Gekrijs om het gekrijs en niet als instrument.

Nee, dan veel liever het nieuwe album Abrahadabra van Dimmu Borgir. Op een iets mindere 3e kwart een super album.

Dit album kan mij ook niet meer boeien. De voorganger viel wel nog mee, hoewel ik die niet veel luister. Alles heb ik precies al eens gehoord op vorige albums.
Cradle of Filth is mijn ding niet meer zo. Jammer.

Jongens, deze plaat is gewoon goed, past uitstekend in het rijtje van hun eerste albums.

Dat vind ik nu weer wat overdreven. Als ik deze plaat vergelijk met the Pirinciple of Dusk and her Embrace dan hoor ik een totaal andere plaat, ik vind Godspeed meer in het rijtje van die platen passen. Ik vind dit ook een goede plaat maar bij lange na niet zo goed als de platen uit hun begin periode

Forgive Me Father (I Have Sinned) viel tegen, het album in het algemeen viel wat tegen na eerste luisterbeurten. Maar ik heb hem toch wat meer leren waarderen. Het is een groeiplaat (zoals de meeste Cradle of Filth platen naar mijn gedacht) Nog steeds vind ik Forgive Me Father een minder nummer. Het is allemaal wat in de stijl van de voorganger, maar toch wat minder.
Volgens The Metal Hammer Interview zou het wat in de stijl van King Diamond/Mercyful Fate of een duistere versie van Iron Maiden klinken, geen één van de vernoemde bands hoor ik hierin terug (wel op Thornography)...

Inderdaad, in de verste verte kan ik geen King Diamond/Mercyful Fate of Maiden herkennen in deze plaat, het is inderdaad een groeiplaat met een oneindige hoeveelheid verborgen pracht en praal. Waar ik de plaat eerst wat middelmatig vond begin ik het ni lagzaam een geweldige plaat te vinden. Vooral tekstueel heel erg sterk. Ik blijf wel vinden dat de plaat krampachtig hard en snel moet klinkt.

Ooit was ik fan van Cradle...... en plotseling stopte ik met ernaar luisteren.

Jaren later zet ik het weer eens op en denk ik: "mijn god, wat een tering herrie is dit".

Nee, ik kan hier absoluut geen waardering meer voor opbrengen..... :{

Wat ramt dat openingsnummer als een malle, zeg! Daarnaast zijn veel nummers verbazingwekkend aanstekelijk en kan ik het niet laten soms zachtjes mee te rochelen mede dankzij de teksten die lekker bekken. Fijne plaat!

Kanttekening: de toetsen klinken vaak cheesy, zowel het geluid als de arrangementen. Dat begint op gegeven moment te irriteren

Haha grappig, sorry beetje late reactie maar wat klets je man, horned_reaper , je was pas 6 jaar toen "Dusk & Her Embrace" uitkwam. En nu nog maar net de 20 gepasseerd.
Vind trouwens "Darkly, Darkly....." na jaren weer eens te beluisteren, toppie!!!

Wat heeft dat er mee te maken? Ik was hier op mijn 14de liefhebber van. Maar achteraf had dat meer met de atmosfeer te maken dan met de muziek zelf. Een enkel nummer van ze kan ik nog wel waarderen, maar over het algemeen is het in de loop der jaren (inmiddels zijn we alweer 10 jaar verder) in mijn oren verworven tot herrie.

Dat kan maar heb ik nooit begrepen, ik kan me geen enkele plaat herinneren die ik ooit goed vond en nu bagger. Ok sommige platen daar heb ik niks meer mee, of ben ik op uitgeluisterd. Maar ik kan ze nog steeds op waarde schatten.