Etta Scollo - Casa (2003)

Pop met een bite. Warm, zwoel en soms lichtelijk jazzy met een enkele keer een verre fado-echo, maar altijd interessant genoeg om niet te verzanden in mainstream geneuzel voor op de achtergrond.
Dat is knap en dat komt allereerst door de imponerende stem van Etta Scollo en daarbij is ook de instrumentatie puur door toevoeging van bijvoorbeeld cello of blazers. Daaroverheen toch een poppy sausje waardoor het nergens zwaar gaat worden en je rustig kunt spreken van een warme deken die je zou kunnen verwarmen tijdens regenachtige herfstmaanden of strenge winters, maar die de lente net zo goed kan helpen verwelkomen alsmede uitbundig de zomer te vieren.
Mooi toch?!