Rumer - Seasons of My Soul (2010)

Op Radio 2 wordt momenteel het nummer "Slow" regelmatig gedraaid.... Eerst dacht ik dat Karen Carpenter uit de dood was herrezen. Maar nee, het is zangeres Rumer. Vanavond dit album "Seasons of My Soul (2010)" gedownload. Conclusie: ik draai de komende weken geen enkele kerst cd, ik draai "Seasons of My Soul (2010)". Mooiere kerstmuziek kun je je niet wensen. Ik ben accuut fan van Rumer. 5*****

"In Nederland moeten we om onduidelijke redenen nog tot februari op de release van het ebuut van Rumer wachten, maar in Engeland raakt men momenteel niet uitgepraat over Seasons Of My Soul. Toch wel enigszins tot mijn verbazing lopen gerenommeerde muziektijdschriften als Uncut en Mojo (die het debuut van Rumer zelfs tot cd van de maand heeft uitgeroepen) hierbij voorop. Dit is verrassend omdat Rumer muziek maakt die het op het eerste gehoor best in het hokje “easy listening” of “middle of the road” gestopt mag worden. Vraag een luisterpanel van 100 geblinddoekte muziekliefhebbers wie op Seasons Of My Soul te horen is en ik denk dat er zeker 50 met de naam Karen Carpenter op de proppen komen. Seasons Of My Soul laat zich beluisteren als verloren gewaand werk van The Carpenters, maar ook de vergelijking met alle zangeressen die met Burt Bacharach hebben gewerkt, de vergelijking met een deel van het werk van Laura Nyro en raakvlakken met het werk van Norah Jones en k.d. lang zijn relevant. Rumer is geboren in Pakistan, maar is opgegroeid in Engeland. Van haar originele wortels is niets terug te horen op Seasons Of My Soul, dat vooral is geïnspireerd door de muziek waar de jonge Rumer in Engeland kennis mee maakte. Met de bovenstaande hokjes en vergelijkingen heb ik waarschijnlijk al heel veel lezers weggejaagd, maar iedereen die nog over is, heeft met Seasons Of My Soul een plaat in handen die de komende maanden voor de nodige warmte zal zorgen. Het debuut van Rumer wordt gekenmerkt door honingzoete en wonderschone arrangementen en minstens even zoete vocalen, die echter ook over heel veel soul beschikken. Net als Karen Carpenter beschikt Rumer over het vermogen om je in de ziel te raken met haar zang. Seasons Of My Soul kabbelt in eerste instantie nog buitengewoon aangenaam voort, maar wanneer Rumer eenmaal voor het eerste kippenvel heeft gezorgd gaat ze door tot het pijn doet en wint Seasons Of My Soul aan kracht, diepgang en bezwering. De vocalen en arrangementen zijn wonderschoon, maar ook op de kwaliteit van de songs van Rumer is helemaal niets aan te merken. De verbazing over alle drukte in Engeland rond Seasons Of My Soul ebt daarom snel weg en maakt plaats voor enorme bewondering. Rumer heeft een plaat gemaakt die zelfs de strengste winter tot een waar genoegen zal maken. Het is bovendien een plaat die veel langer mee kan en zomaar uit kan groeien tot het debuut van een hele grote vrouwelijke singer-songwriter. Ik zou niet tot februari wachten, maar deze prachtplaat zo snel mogelijk in huis halen."

Bovenstaand citaat is te lezen op de site "De krenten uit de pop".

Release pas in februari 2011? In Amsterdamse cd winkels (Concerto en Fame) zijn exemplaren volop aanwezig!

Ooit van het fenomeen 'import' gehoord? Het album is in de UK net een tijdje uit en dus via die kanalen denk ik makkelijk te krijgen voor zaken als Concerto en Fame.

Aah... dat was dus wat ik, ik meen bij, bij Sister Ray Records in London door de speakers hoorde in de winkel afgelopen week. Het is inderdaad heeeel erg eng hoe dicht haar stem soms bij die van Karen Carpenter komt.

wow!!!

vergeet de duffys en adeles en co... dit is nu eens de echte seventies en sixties sfeer op plaat gezecht. een prachtige dame met een prachtige stem zingt prachtige songs die baden in prachtige arrangementen die spontaan doen denken aan burt bacharach en co. the carpenters, dusty springfield en melanie komen bij me op bij het beluisteren en herbeluisteren van dit heerlijke album.

sure, het is wel heel laidback maar verzandt gelukkig nooit in de ultieme achtergrond-jazz en suikerachtige arrangementen van de zo populaire eersteling van norah jones.

conclusie: zet de verwarming op tien, open een heerlijke fles wijn, kruip wat dichter onder dat dekentje, met of zonder significant other, en droom even lekker weg op de wondere wereld van deze rumer

Khonnor - C3 (critisch content consument) en Hans Brouwer - PAF (promotor Anouk fenklup) vinden dit beiden 5 * (bien étonné de se trouver ensemble) dus mju is een gewaarschouwd man.

Deze gekregen als ripperik - met de medeling van maat dat de dame een stem had als Karen Carpenter en dat dit easy listening was. Dat laatste klopt; ik heb 'em nu tweemaal gedraaid en kan nog geen oordeel vellen.Ben geneigd te zeggen dat ik voor iets meer 'rasp' in de stem ga, iets meer onrust ook en dat dit net iets teveel neigt naar soort "niets aan de hand muziek" en dat liijkt ondertussen met Schradinova, Duffy, Caro Emerald etc een aardig subgenre te worden.

Nee niet schieten, ik vel nog geen oordeel - al durf ik wel te zeggen dat het geen 5 * zullen worden. Wat een prachtstem, dat dan wel! Maar kom, de nieuwe Feist wacht en lonkt!

Na nog tweemaal draaien: mooie stem; er wordt goed gemusiceerd, maar ik krijg nergens kippenvel - het blijft met te weinig doen en ontstijgt daarmee niet het niveau van prettige achtergrondmuziek of muziek voor samenzijn tijdens quality time.

Niets mis mee, maar het geeft me niet de thrill die bijv. Susanne Sundfør - The Brothel of de andere Noorse, Susanna and the Magical Orchestra me geven of de fun/soul van Back to Black (van Amy Winehouse). Het is leuker en beter dan de laatste Duffy - maar ik was al gewaarschuwd voor de mogelijke verwantschap met The Carpenters en dat blijf ik er teveel in horen.

Mooie stem, goed gemusiceerd, nou nog wat meer durf.

Exact mijn gedachte.. met 1 groot verschil, dat deze dame wel boeit!

Ik ken alleen slow, maar vind het een heel erg mooi nummer.

Ben zeer benieuwd naar de rest!

net als zoete spekjes of de oer-vlaamse cuberdons is deze dame wel heel mierzoet.

mijn stem blijft gelden, want omg wat kan deze dame prachtig zingen en hoe goed beheerst ze het jaren 60/70 truucje wel niet. maar, zoals voor alle snoepjes geldt: geniet, maar doe het met mate

1e indruk is dat het een mooi album is, met een zeer goede zangeres, maar zo betoverend als "slow" is de rest van het album niet voor mij.

Het is naar mijn smaak (vaker geschreven) "te zoet" Zelfde had ik met het debuut van Katie Melua. Single was echt heel erg goed, en ik heb het album toen ook blind gekocht. Draai 'm echt nooit meer, en dat zal ook niet meer gebeuren ook.

Als ik sky radio hoor (wat ik eigenlijk nooit doe, want ik heb een gruwelijke hekel aan die zender) heb ik na 5 nummers ook de drang om 'm uit te zetten, dat gevoel krijg ik bij dit album ook. Niet omdat het slecht is, maar het kabbelt maar wat voort......

Voorlopig 3 sterren omdat ze zo'n mooie stem heeft, en omdat de liedjes vanhoge kwaliteit zijn.

Ik ken alleen het singletje "Slow" en dat plaatje geeft mij geen energie om naar de rest te gaan luisteren. Wat een slaapverwekkende vertoning. Het kabbelt door, geen enkele spanning, het doet me ook helemaal niets. Vocaal gezien sla ik het niet hoog aan.

Ik dachte hetzelfde toen ik Slow hoorde. Dit lijk alsof Karen Carpenter zingt en net een nieuwe plaat gemaakt heeft. Was gelijk verkocht.

Slow is dan ook wel een enorm goed uithang bord voor dit album. Helaas schept dit veel te hoge verwachtingen want de rest van het album haalt dat niveau niet.

Ik haal er nog een halve ster vanaf.. blijft er dus een gemiddeld album over.. aardig, maar geen blijver in de rotatielijst...

Na twee keer beluisterd te hebben zet ik hem hoog in op 4 sterren.

Waar ik bij Adele me flink irriteerde, omdat ik het gevoel had dat er gewoon een mooi stemmetje werd geëtaleerd met standaard begeleiding, en ik daar een enorm "The voice of" gevoel van kreeg, hebben we hier IMO te maken met liedjes die over het algemeen het niveau van een goeie Bacharach song (je kunt me 's nachts wakker maken met Bacharach zonder een muilpeer te hoeven verwachten ), of wat te denken van die mooie bleusy soul song: Aretha, een ode aan Aretha Franklin.

De stem van Rumer spreekt mij ook veel meer aan dan die van Adele. Bekoorlijk als Karen Carpenter maar vooral ook Soulful als Dusty Springfield.

Rumer has it dat ik deze vaak ga luisteren de komende tijd!

Subtiele, sublieme plaat. Prachtige nummers en dito stem.

Wellicht op "Rumer II" (2011)" .

Ik hoor slow van deze Rumer de laatste tijd vaak op radio 1 (België) en had precies dezelfde eerste reactie. De stem lijkt erg goed op die van Karen Carpenter.

"Vanavond" was 1 december 2010. Vandaag, maandag 21 februari 2011, bracht de postbode de bij CDWOW bestelde international edition van "Seasons of My Soul (2010)". Met twee bonusnummers. Ik blijf het een fantastische cd vinden en wat mij betreft snoert zangeres Rumer met dit album een meisje als Adele in figuurlijke zin haar (te grote) mond.
Mijn 5***** blijven staan.

Leuk album, met door de bank genomen wat trage, slaperige nummers. Dat het onder de 40 minuten klokt is precies goed. Als het album langer zou duren, haal je einde niet, want dan lig je al met je ogen dicht te ronken.

Rumer heeft goed geluisterd naar jaren 60 grootheid Dusty Springfield. Zelfs haar stem heeft af en toe wat weg van Dusty's stemgeluid.

Vrijdag 12 maart was er op Radio twee een live concert van Rumer tezamen met Het Metropole Orkest (in Hilversum gegeven), dat ik opgenomen heb (ja, ik heb nog een cassettedeck). Een erg goede registratie, dat zo op CD kan. Zij zong het gehele album, plus 1 toegift. Daar klonken de nummers veel beter (voller) dan op de plaat. Het Metropole Orkest geeft aan de muziek een extra dimensie, een swung, die op de plaat een beetje achterblijft. Het was ook erg duidelijk, dat Rumer erg in haar nopjes was met de samenwerking met HMO.

Ha Rinus, is er een mogelijkheid voor jou om deze tape om te zetten naar een cd of mp3? Ben namelijk al een aantal dagen hard op zoek naar deze uitzending voor mijn Pa, die hem helaas heeft moeten missen, en ben zelf ook flink aangestoken met het Rumer virus.

Slow deed mij ook dadelijk aan the Carpenters denken. Wel een mooi nummer voor de late avond.

Bij tijd en wijle komt er een zangeres voorbij die klinkt als zoete honing, eentje die je woord voor woord in je opneemt en als het ware de bewegingen bij het vormen van die woorden kunt voorstellen...Rumer is zo iemand voor mij, alsook een Alison Krauss dat bij mij oproept. Rumer beweegt zich overduidelijk in de easy listening sferen, maar doet dat zeker niet onverdienstelijk. Vergelijkingen met Karen Carpenter is evident, zij het dat Rumer zich wat meer van een bredere klankenpalet bediend i.v.m. Karen die vooral een heldere, melodieuze klank had. Heerlijke laid back muziek om naar te luisteren. De composities zijn niet over de gehele linie even sterk, maar met Aretha, Healer en Goodbye Girl o.a. staat er toch genoeg schoons op. Ben benieuwd of zij zich nog verder ontwikkeld. Een plaat die vast wel een breed publiek zal aanspreken, van 'huishoudmoeders tot aanrechtvaders'.

Ik had niet gedacht dat ik na 2 jaar nog steeds even graag naar dit album zou luisteren, ik keer er vaak naar terug.
Het is een beetje melige muziek, maar ik zwelg gewoon in die stem en de arrangementen. Rumer maakt me helemaal zen.
Karen Carpenter heeft dit nooit bij mij teweeg kunnen brengen...

Prima stem , prima liedjes maar er was maar 1 Dusty . Het ontbreken van een eigen smoel breekt dit album een beetje op . Honingzoet bij tijd en wijle .Bij Springfield prik ik daar door heen, hier zit het me in de weg .
3 sterren max .