Atlantean Kodex - The Golden Bough (2010)

Een soort mix van Folk/Pagan Metal met old school Heavy Metal. Een typische combinatie, ik vond het wel ok, maar niet geweldig, ik ben bang dat het ook maar bij één luisterbeurt zal blijven.

Atlantean Kodex is voor mij een ware ontdekking. Een plechtstatige vrijage tussen Candlemass, Manowar een een vleugje (oude) Fates Warning levert een krachtig episch doomalbum op. Compleet met een uit 1984 geadopteerd geluid.

Ik leerde de band kennen met de opvolger the White Goddess. De stukken daarop vind ik iets eigenzinniger dan op The Golden Bough. Het eindspel van Pilgrim is me iets té schaamteloos van Bathory gejat. Het is exact hetzelfde thema als het titelnummer van Twilight Of The Gods.

Dat neemt niet weg dat dit soort ambachtelijke metal van epische proportie mij ertoe aanzet de zwaarden te wetten en ten strijde te trekken tegen de vijandelijke horden die mij op ongerepte graslanden staan op te wachten.

Ik vind dit een geweldig album. Heerlijke epische doom met een prima zanger. Voor mij is A Prophet in the Forest het hoogtepunt van de plaat. Wat een heerlijk opgebouwd nummer, met subtiel gitaarspel. Prachtplaat!