God Dethroned - Under the Sign of the Iron Cross (2010)

Een vervolg op hun vorige album Passiondale. Ook hier weer is het concept de eerste wereldoorlog dus. Storm of Steel klinkt in ieder geval erg vet.

Een band waar Nederland trots op mag zijn. Heerlijke Death Metal, jammer dat deze mannen stoppen (al zal een reünie er vast nog wel in zitten). Volgende week ga ik ze dan eindelijk eens zien.

Geweldige zwanenzang van God Dethroned. Geweldige balans tussen het brute hakwerk en prachtige melodieuze stukken. Het laatste nummer is echt prachtig, vooral het eind! 4 sterren.

Is Under the Sign of the Iron Cross net zo goed als zijn voorganger?

Een beetje herhaling van hetzelfde en dan zeker niet beter. Desalniettemin wel de moeite.

Op Under the Sign of the Iron Cross hameren en ratelen geweren en kanonnen even grimmig als op voorganger Passiondale. Ook het (hopelijk voorlopig) laatste album van God Dethroned gaat over de Eerste Wereldoorlog.
Muzikaal is er niet veel verschil tussen de twee bovengenoemde albums: intense Death Metal (inderdaad alsof je in een loopgraaf zit) met de intense maar goed verstaanbare grunt van Henri Sattler. In de uitwerking van de nummers zit wel een klein verschil: voor mijn gevoel klinkt Passiondale iets frisser, en contrasteren op dat album de wat meer melodieuze stukken beter met de harde Death Metalstukken.
Ook tekstueel hoor ik een verschil. Waar Passiondale voor mij de indruk wekt een soort van conceptalbum te zijn waarop alle nummers samenhangen (van begin van de oorlog naar de patstelling in de loopgraven met modder en ellende, tot de uiteindelijke doorbraak door het vijandelijke front), is Under the Sign of the Iron Cross meer een verzameling verhalen over de oorlog. Over het Schlieffenplan (het titelnummer), over de oorlog in de lucht (The Red Baron), over het Kaukasische (vermoed ik) front (Through Byzantine Hemispheres), en verder vooral over de verschrikkingen van de oorlog. Voor mij werkte het conceptidee achter Passiondale iets beter.

Vergeleken met de voorganger is dit album dus iets minder, maar niet veel. Het album klinkt als een klok en het songmateriaal is over de gehele linie sterk.

Toch dezelfde waardering als Passiondale, want minder zou te weinig zijn: 4.0*

Matig. Voor mij persoonlijk wordt teveel het gas ingetrapt. Mag mij wel wat afwisselender zoals Vader dat doet.