Supersilent - 11 (2010)

Ik kan vooralsnog maar 1 ding uitbrengen als je me zou vragen naar mijn mening over deze LP: 11.2! Briljant stukje, trompet en zang, geweldig ondersteund door zijn kornuiten. Gaat dat luisteren!

10 is nog maar net uit en daar is 11 alweer. Het gaat hard met deze heren. 10 was al een vooruitgang t.o.v. 8 en vooral 9, dus laten we hopen dat de stijgende lijn wordt doorgezet.

Deel 11 bestaat uit opnamen van de '8' sessie, dus ik denk dat je bedrogen uitkomt.

De invloeden van '8' zijn het duidelijkst hoorbaar op "11.4", waarbij Arve weer aan het brabbelen is door zijn trompet en de combinatie van percussie met gitaar. Alleen de climax waar dit instrumentarium naar toe bouwt is anders en eerlijk is eerlijk, beter.

Ik kan vooralsnog 2 minpunten bedenken die op 11 van toepassing zijn. Bijna alle nummers bezitten veel referenties naar 8, wat de originaliteit niet geheel ten goede komt. Als tweede punt noem ik de samenhang tussen de nummers. Zodra de vreemde, ritmische toverketel van 11.1 overgaat in de geweldige sereniteit van 11.2, gaan mijn wenkbrauwen fronsen. En zo eigenlijk alle 6 nummers. De volgorde klinkt nu nog vrij inwisselbaar. Maar dat had ik ook bij '8' (en dat is ook netjes met de tijd opgelost).

Buiten deze twee minpunten is 11 weer een hele gave toevoeging aan het euvre van Supersilent. Het contrast met 10 is groot, het plezier evengroot. Dus een 4* is goed op zijn plaats. Nu nog eens kijken of ik er MP3's van kan maken.

Negen viel me toch flink tegen, tien nog niet beluisterd. Maar als ik het goed lees hier is deze interessanter (zeker omdat ik acht geweldig vond).

11 nu ook verkrijgbaar op CD

en nummero 12 on it's way