Flogging Molly - Alive Behind the Green Door (1997)

Flogging Molly zal één van de weinige bands zijn die een live-plaat uitbrachten voor hun studio-debuut, vermoed ik. De band werd in 1997 opgericht door Dave King, die eerder zong bij Fastway en Katmandü, maar pas met Flogging Molly écht succes kende (in Fastway speelde ook o.a. Motörhead-gitarist "Fast" Eddie Clarke).

Naar verluidt werd de band vernoemd naar de pub Molly Malone's in LA, die erg achter de band stond, althans volgens een quote van King:

"We used to play there every monday night, and we felt like we were flogging it to death, so we called the band Flogging Molly."

Tja, zo simpel kan het soms dus zijn.

Maar goed, dit album is de registratie van een concert dat ze gaven in 1997, niet toevallig in diezelfde pub. Het is goed te horen dat de band nog in de kinderschoenen staat, wat een charmante rommeligheid met zich meebrengt. Gelukkig weet de band, onder leiding van de charismatische King, het gewillige publiek moeiteloos voor zich te winnen.

Interessant punt is waar deze songs dan uiteindelijk terecht zijn gekomen. Drie songs verschenen uit studio-debuut Swagger, twee op opvolger (en mijn favoriet) Drunken Lullabies. Het mooie Laura verscheen op de verzamelplaat Whiskey on a Sunday, en Between a Man and a Woman zelfs pas op hun vierde album Float, dat maar liefst 11 jaar na dit concert werd uitgebracht.

Never Met a Girl Like You Before werd nooit in de studio opgenomen, bij mijn weten. Daarnaast staan er ook nog enkele covers op het album, met Whatever Made Milwaukee Famous (Made a Loser Out of Me), geschreven door Glenn Sutton en ooit een single van Jerry Lee Lewis; en de afsluiter, een mix van Delilah (u wel bekend van Tom Jones) en That's All Right (u wel bekend van Elvis Presley). Fraaie keuzes, dus.

Deze live-plaat laat nog geen band op de top van zijn kunnen horen, maar energiek, sympathiek en amusant is dit plaatje zeer zeker.

3,5 sterren

Ik ben niet iemand die gemakkelijk op jaartallen let maar het is me nooit opgevallen dat Alive Behind the Green Door is uitgekomen nog voor dat Flogging Molly überhaupt een studioalbum had uitgebracht. Aan de kundige uitleg van AOVV is niets toe te voegen buiten dan misschien mijn eigen mening over de muziek zelf. Het klinkt hier bij vlagen misschien nogal schel, maar er is geen enkele groep die ik ken die met zoveel schwung een tent in de fik kan zetten. Laura en Black Friday Rule zitten allebei in mijn "lekker meebrullen in de auto" playlist maar eigenlijk zou je bijna het volledige album kunnen toevoegen. Stilzitten zal je alleszins niet doen bij Alive Behind the Green Door en ik apprecieer dit album eigenlijk nog net iets meer dan het in 2009 opgenomen - maar pas in 2010 uitgebrachte - Live at the Greek Theatre. Toch ook nog even een vermelding maken van het wondermooie If I Ever Leave This World Alive. Tekstueel een nummer dat altijd een bepaalde snaar raakt bij mij maar dat kan evengoed gezegd worden van Laura: die No woman alive could touch who you were/So bye, bye Laura/There's no one could take your place/Bye, bye Laura/Your beauty will never fade breekt altijd mijn hart. Je moet echter al swingend het concert verlaten en dan is de "medley" genaamd De (That's All Right) Lilah (bestaande uit Delilah en That's All Right) een bijzonder goede keuze.