The House of Love - Days Run Away (2005)

Ik weet het niet met dit album: het is een beetje vlees noch vis. Ook qua mening kom ik er niet echt uit (vandaar 2,5): soms denk ik "ja leuk, beetje stijl Belle & Sebastian zo af en toe", en dan weer "bah slappe hap"..........

Zeer acceptabele come-back. Na 13 jaar nauwelijks met elkaar gesproken te hebben hervatten ze zich in nagenoeg de oorspronkelijke bezetting (minus de bassist) en hun eerste producer. Prima resultaat, een stuk directer dan hun laatste reguliere album. Ben heel benieuwd naar het vervolg.

ooo, Belle and Sebastian achtig...dan moet ik eens luisteren.

Ik ben ook wel erg benieuwd. Hun vroegere platen vind ik overigens helemaal niet Belle & Sebastian-achtig, dus ze klinken wel wat anders nu?

Wat een tegenvaller zeg. Vlees noch vis, inderdaad. Kraak noch smaak... En nog zowat van dit teleurgestelde uitdrukkingen. Ik vind deze plaat eerlijk gezegd een belediging voor de luisteraar. Deze band had een paar jaar geleden gewoon moeten nokken. Na een paar nummers ben ik gestopt met luisteren en dat doe ik niet snel. Er was geen enkele vonk die oversloeg. Geen nummertje dat ik opnieuw zou willen luisteren.
2*

Bij nader inzien: 1,5*

Toch wel een teleurstellende plaat dit.
Kan niet in de schaduw staan van hun 5 voorgangers.
Was altijd een bijzonder fijne band.
Album wordt gedragen door de mijn inziens prima nummers Gotta Be That Way & Money And Time.
Het overige achttal nummers klinken wat ongeïnspireerd.
hun laatste album nog niet beluisterd.