Sum 41 - All Killer No Filler (2001)

Sum 41... don't count on me, i'll do it again..

Het blijft net als Blink 182 e.d. een van mijn guilty pleasures..
Lekker het verstand op 0 en gaan met die banaan.
Zodra 'Nothing On My Back' opend zit ik weer op de middelbare school en ontdek ik het 'genot'(kuchkuch) van bier drinken en de hele reutemeteut.
Op een of andere manier gaat het ook nooit vervelen, hoe kinderachtig het soms ook is..

Hier klinkt Sum nog een beetje als Green Day(Nothing on My Back), Pennywise(Never Waking Up) en Blink 182(Fat Lip/In too Deep).
Maar is dat erg? Nee helemaal niet, gewoon genieten met deze plaat.

Op het vervolg krijgt Sum meer een 'eigen' Sound en worden de raakvlakken met eerder genoemde bands kleiner(kruist alleen het pad met Green Day nog wel eens).

'Pain fo Pleasure'... dat zal een aanklacht zijn aan de doem denkers van Metallica e.d. geinig gedaan.

Oef, helemaal vergeten deze band. Maar na het horen van Fat Lip zojuist op de radio herinner ik me weer wat een irritante band dit toen was. Snel weer vergeten deze pretpunk...

Album zoals je er wel meerdere vond destijds.

Een beetje punk/rock was nooit ver weg begin jaren 2000. Skaten kende een opmars, gamen eveneens. Dit soort muziek bleek de ideale soundtrack voor knopjescapriolen à la Tony Hawk Pro Skater en dergelijke. Uitermate geschikt, ik zweer het op mijn tere zieltje.

Zoveel jaren later blijven slechts enkele albums binnen dit genre overeind en deze hoort daar jammer genoeg niet bij. Al blijven Fat Lip en In Too Deep enigszins onverwoestbaar. En heel misschien nog een klein schattig pluimpje voor Nothing on my Back. Maar dan hebben het wel weer gehad.

Gedateerd, dat is het kernwoord.

Misschien nog steeds geschikt voor uw puberende medemens. Wie zal het zeggen?
Ik ben er hoe dan ook klaar mee.

Pain For Pleasure is geweldig gedaan, ik dacht lange tijd dat dit van een andere band was.

Touché, ik was ook even in de waan dat het een andere band betrof.

Wordt veel vergeleken met Blink 182, is natuurlijk een band in hetzelfde genre uit dezelfde periode. Naar mijn idee is Sum 41 muzikaal een stuk sterker.
Dit album is een compleet verhaal met een mooi verloop. Stuk voor stuk unieke nummers en een aantal uitblinkers.

Een album dat één is met het tijdsbeeld van het begin van het millennium. Staat nog steeds overeind.

Een kort en bondig album van een goed half uur. Een band vol fun, al klinkt het ook wel wat puberaal tegenover de bekendere punkbands. Het lijkt wel een generatie die punk mooi vind, maar de attitude van vroeger niet heeft. Langs de andere kant is het typisch voor fans om regels te bepalen over wat punk is en wat niet, terwijl het in dat genre net de bedoeling is dat je gewoon je eigen ding doet.

Sum 41 klinkt alvast enthousiast, al wordt het op een paar leuke hits na nooit echt memorabel. Vooral fun en voor de liefhebbers. Zal onterecht wel te kampen hebben punksnobs.

Een kleine 3.5. Vooral de 2 bekende nummers Fatlip en Into Deep zijn er goed. De rest kan niet voor een hogere score zorgen.