Afscheid (2010)

Dit album zag ik in de Mediamarkt liggen en ik kreeg er ineens de balen van. Op zich staan hier best een paar mooie nummers op (Buckley, Boudewijn, Lamb, Bloemen, Boeijen Hofstede Vrienten) maar zo verzameld op deze cd met dit thema kreeg ik er ineens associaties bij die ik niet wilde hebben: cake, klef en massa.
Dus dit zijn de nummers die gedraaid worden bij crematies en begrafenissen. Geen Mieke Telkamp wel het onvermijdelijke Afscheid Nemen Bestaat Niet van Marco Borsato (ooit ook gehoord op een crematie). Met deze nummers ben je tijdens een afscheid dus zeker niet origineel meer, voor zover je dat wenst uiteraard.
Juist die paar toch best ontroerende nummers op dit album worden gevoelsmatig klef gemaakt door deze compilatie.
Ik weet het, puur gevoel, maar ik kom er nu niet meer van af.

Ik mis de death metal (sorry....flauwe grap )

Ik had hetzelfde gevoel als aERo. Voor uitvaartcentra wel verplichte kost, deze verzamelaar.

Geen Stairway to Heaven? Ik dacht altijd dat dat een begravenis nummer was. Altans dat meende ik ergens gehoort te hebben.

Ik zag op bol.com dat er nog 2 versies verkrijgbaar zijn met telkens een wel zeer grote overlapping van nummers.
Om de 2 jaar gewoon opnieuw uitbrengen met wat nieuwe klassiekers en wat weglatingen van andere. Het blijft business uiteraard.

Betere titel voor deze crematorium cd zou zijn geweest:
Warm Aanbevolen.

Lol!

Of Viva la Vida

Stel je voor dat je op je eerste date dit in zijn/haar platenkast ziet staan. .

2 weken geleden de uitvaart van mijn moeder van 76 gehad, zij wilde absoluut Bohemian Rhapsody hard gedraaid hebben.
Ik vind het wel het mooist als je gewoon de muziek draait waar de overledene van hield en niet specifiek begrafenismuziek.

Dat een Crematorium dit soort albums heeft ok, maar dat hier verder nog markt voor is en zelfs in meerder versies.
Dit soort albums vraagt ook om niet serieus bedoelde reacties.

Verbaast me dat Tears in Heaven van Eric Clapton er niet op staat.

Ik moet wel zeggen dat sommige (doodgedraaide) liedjes op een begrafenis/crematie toch wel de juiste snaar raken. Maar om dit nu thuis te hebben... Alsof je al deze nummers achter elkaar draait. Dan moet je wel heel erg diep in het rouwproces zitten.

Dat is erg gevaarlijk. Want dan zou je bijna seppuku plegen.

Of Waarheen Wijst de Weg.

Nog los van dat je kleurloze conventionele liedjes op je begrafenis wil, is het ook wel zorgelijk dat rijmelarij van de onderste plank (zoals 3 Doors Down) de status van begrafenisklassieker kan krijgen.

knockin'on heavens door?

wat een gemis

Ik mis Always Look At The Bright Side Of Life van Monty Python.

Eens met Aero en Herman - ooit eens iemand weggebracht op Tears in Heaven en Brothers in Arms

Nou heb ik nooit veel met Dire Straits gehad, maar die Clapton maakt nog steeds wat los. Nog eenmaal en dan hierna nooit meer (die tekst zit letterlijk in oud Peter & Zijn Rockets song) was ook een toepasselijke geweest.

Lamb - Gabriel - tsjonge, wat een context voor zo'n mooi nummer.



Of: "laat je niet kisten, alles komt in kannen en kruiken!"

Ik zou AC/DC's Have a Drink on Me wel op mijn begravenis willen. Maar goed ik hoef er dan niet meer naar te luisteren dus laat ik het wel aan de nabestaande over.

Of Highway to Hell!