Amiina - Puzzle (2010)

Een nieuwe cd van de vier dames van de speeldoosjes sound. Dit keer overigens aangevuld met twee heren: Guðmundur Vignir Karlsson (Kippi Kaninus) en Magnús Trygvason Eliassen waarmee ze al dit album maakte.

Deze release heb ik vorig jaar even gemist. Het vorige album Kurr kreeg destijds redelijk wat aandacht, mede omdat ze toen net uit de schaduw van Sigur Rós waren gestapt. Maar het blijft hier vrij stil.

Puzzle opent met Ásinn zoals we Amiina kennen van Kurr. Al klinkt de openingstrack wel wat donkerder. In het begin dreigend zoals we dat van Jóhann Jóhannsson kennen maar tegen het einde bijna zo donker en melancholisch zoals de oude Múm. Compleet met accordeon.

Daarna volgt Over and Again. Niet alleen de titel valt op, want deze is Engelstalig en daarmee lijkt Amiina grote broer Jónsi te volgen, maar er wordt zelfs in gezongen. Nu gebeurde dat op de voorganger ook wel, maar dan bleef het vaak bij een zinnetje dat herhaald werd.

Met What are we waiting for onderstreept Amiina nogmaals dat het gebruik van de stem een prominentere rol heeft gekregen. Op de DVD Heima van Sigur Rós hoor je de dames van Amiina nog zeggen dat ze het heel eng vonden om zelf te zingen. Op Kurr gebeurde dat dan dus ook heel weinig. Maar met What are we waiting for bewijst Maria niet alleen dat ze prima kan zingen, maar ook dat Amiina in staat is om een mooi popliedje in elkaar te zetten. Het resultaat mag er wezen. Ook Amiina kan net als Jónsi dus redelijk toegankelijke muziek maken.

Pusl is er weer een meer traditionele Amiina track. In the Sun is weer een Engelstalige track die qua eenvoud prima past bij het werk van Ólöf Arnalds. Mambo en Sicsak doen me daarna helaas niet zo veel meer. De fraaie en ingetogen afsluiter Thoka had ook zomaar van Ólafur Arnalds kunnen zijn.

Puzzle is zeker een stuk gevarieerder dan Kurr, maar of daardoor ook beter is? Misschien valt de plaat mij wel wat tegen omdat ze met What are we waiting for laten zien dat ze veel meer kunnen dan wat (oneerbiedig gezegd) 'pingelen'. Het komt op mij een beetje over als een zoektocht. Ik ben dan ook erg benieuwd of ze met een volgend album een pad in durven te slaan. Terug naar het oude werk waarmee ze zichzelf redelijk onderscheiden van de IJslandse collegamuzikanten, meer richting de poppiere kant zoals Jónsi dat heeft gedaan met Go of in de richting van Múm met een elektronisch melancholisch randje. Ik denk dat ze in al die drie richtingen kúnnen slagen, maar dan moet er wel gekozen worden.

Dat deze release zo weinig aandacht heeft gekregen! Er staan zoveel parels op terwijl er toch maar acht nummers op staan. Maar die nummers hebben dan ook een rijkdom die je alleen van IJsland kan verwachten. Ik raad een ieder aan eens de officiële clip van Sicsak te kijken; de live uitvoering in die video is toch weer anders en heeft een prachtig einde. Ik hoop dat de dames (en twee heren nu!) ook een live dvd gaan uitbrengen.

Mijn eerste kennismaking met Amiina....adembenemend! Wat mooi!

Inderdaad werkelijk magistraal dit, doet niet echt al te gek veel onder voor Sigur Ros als je het mij vraagt al blijven ze natuurlijk nog wel in hun schaduw staan.

Prima album en stukken beter dan de we dromerige voorganger, Kurr.
Puzzle is wat steviger en de Engelstalige nummers zijn uitstekend: What are we waiting for, Over and over again, In the sun. Instrumentaal vind ik Mambo en met name Sicsak het sterkst.