Dit blijft toch één van de mooiste pure gitaarpop-albums die ik ken. Een volslagen onbekend bandje met bandleden die hier en daar vandaan werden gegrist (oa. Lefty's Deceiver en Matt Pond PA), en om dan zo quasi nonchalant een bijna feilloze plaat als dit uit de mouw te schudden.. ohmigod! Over de gehele linie verre van groots en meeslepend, maar juist deze kleine bescheiden liedjes (tien stuks in totaal en daar moet je het dan maar mee doen) zijn onweerstaanbaar.