Carptree - Nymf (2010)

Lang op gewacht. Ben erg benieuw. De eerste berichten over dit album zijn in ieder geval veelbelovend. (superbespreking op www.progwereld.org)

Net even die bespreking gelezen op progwereld, op aanraden van Etiul... en het lijkt me een topalbum te worden. Nog nooit van de band gehoord, dit zal mijn kennismaking zijn: ik ben benieuwd...

Ben een Carptree fan van het eerste uur zo'n beetje en ik had nog al moeite met de grauwe harde koers op het voorgaande album maar op Nymf hebben ze de balans weer helemaal te pakken. Dit word zeker een kandidaat voor mijn eindlijst 2010.

Op basis van de positieve commentaren hier en op Progwereld heb ik deze gisteren gekocht en hij valt zeker niet tegen. Mooie, stemmige muziek, hoogstens enigszins aan de korte kant.

Tja, wat heb je liever: één album van 45 - 50 minuten gevuld met kwaliteitsmuziek of een dubbel-cd van The Flower Kings waarvan je na een tijdje concludeert dat echt de helft niet eens zo best is?

P.S. Flower Kings liefhebber van het eerste uur die na Flower Power is afgehaakt.

Sinds wanneer zijn dat de enige opties? Ik ken ook genoeg voorbeelden van de tweede categorie maar dat wil niet zeggen dat ik het niet jammer vind als een goede cd binnen drie kwartier is afgelopen.

Omdat het tegenwoordig lijkt, met name in de progscene, dat dat de enige opties zijn. Maar ja, ik heb op dit moment ook bijna geen feeling meer met de progscene lijkt het als ik de huidige Wereldse Tien bekijk. Er zit weinig tussen dat me gelijk boeit of waar m'n bloed sneller van gaat kloppen. Uitzonderingen zijn dus dit album en die van Mystery. Maar ach, zo lang er nog zoveel oud spul is dat ik nog niet ken vermaak ik me wel

Ik geloof niet dat ik die observatie deel, alleen al het ook door jou genoemde Mystery is hier wat mij betreft een uitzondering op.

Prachtig album en voor mij misschien wel het hoogtepunt van 2010. "Land of plenty" zorgt letterlijk voor rillingen en is absoluut het mooiste nummer van deze helaas wat korte CD. Maar ach, als ik hem beluisterd heb, dan begin ik gewoon weer opnieuw, want ook na meerdere luisterbeurten blijft er genoeg te genieten.

Het is wel even wennen, maar dit is best een interessante release. Ik ken de band niet, maar wat gelijk opvalt is dat ze een eigen geluid hebben. De inspiratiebronnen komen uit Engeland, maar deze Zweden weten het om te roeren tot een mooi eigen brouwsel van progressieve geluiden.

Erg mooi. Met een gemiddelde van 4,30* had ik toch wel iets verwacht dat me echt weg zou blazen, maar daar kan de plaat niks aan doen. Het wordt in ieder geval een mooi cijfer.

Vandaag weer beluisterd. Sunrays
Land of Plenty vind ik overigens te popachtig.

Heel mooi!

*als de wiedeweerga dit album en vast nog meer beluisteren gaat*

Bombastisch? Behoorlijk! Eigenzinnig? Absoluut! Kwaliteit? Bovengemiddeld! Melodieus? Onmiskenbaar! Toegankelijk? Niet zo snel!

Ook zal de zang waarschijnlijk lang niet iedereen kunnen bekoren. Ik had er in ieder geval, zeker in het begin, wat moeite mee. Maar daar waar de meeste bands het bij mij dan nèt niet redden juist vanwege de theatrale zang in de hogere registers, zijn de composities van de heren Carl Westholm en Niclas Flinck dusdanig betoverend mooi dat ik daar al snel vrede mee had. Ook is Westholm een tijdje lid geweest van de Zweedse metalband Candlemass. Dat zou weleens de reden kunnen zijn waarom de muziek van Carptree over het algemeen toch vrij strak en stevig aanvoelt.