UFO - In Session and Live in Concert (1999)
mijn stem
8 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI
-
Rock Bottom (7:09)
-
Time on My Hands (3:14)
-
Give Her the Gun (4:11)
-
Too Hot to Handle (3:50)
-
Lights Out (4:57)
-
Try Me (4:45)
-
Oh My (4:21)
-
Built for Comfort (4:13)
-
Space Child (4:19)
-
Doctor Doctor (4:25)
-
Let It Roll (5:08)
-
Mother Mary (4:44)
-
Out in the Street (5:12)
-
Shoot Shoot (3:49)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 4 februari 2011, 19:00 uur
Mocht je meer live-opnames willen hebben van UFO (Schenker periode) met songs die niet op "Strangers in the Night" staan dan is deze beslist de moeite waard.
O.K, de helft dubbelt dan met die beroemde live-plaat maar de andere helft had je live nog niet.
Afkomstig uit 4 opnamesessies in de periode 1974-1977, te weten 2 BBC-sessies en 2 live concerten.
De eerste 3 songs zijn van een radio-opname in oktober 1974 en door het hoge improvisatiegehalte zijn andere versies van "Rock Bottom" altijd de moeite waard.
De eerste helft van "Time on My Hands" is zeer rustig, maar de rest is een gitaarsolo waarin Michael bewijst dat hij al op zeer jonge leeftijd (hij was destijds 19 jaar) de beste hardrockgitarist van zijn tijd was.
Het terechte B-kantje "Give Her the Gun" is een Status Quo-achtig deuntje met een tempoversnelling en met Michael in de hoofdrol.
Ter promotie van de destijds verschenen LP "Light's Out" 3 songs daarvan opgenomen bij de bekende DJ John Peel in juni 1977.
Ik blijf "het simpele Too Hot to Handle" zwak vinden maar het snelle "Lights Out" doed je weer opleven.
Echt schitterend is "Try Me", een gevoelige ballad met mooi samenspel van keyboards en gitaar.
Met publiek nu de oudste opnames uit juni 1974, "Oh My" doet weer denken aan Status Quo waarin Michael naar believen alle kanten op soleert.
Willie Dixon schreef "Built for Comfort ", erg vreemd om UFO een echt bluesnummer te horen spelen en het kan mij niet boeien.
Het dromerige "Space Child" is geweldig, rustig opgebouwd en dit soort nummers zouden ze later niet meer schrijven helaas.
Wat moet het toch mooi zijn voor iemand die voor het eerst "Doctor Doctor" hoort !
Geen verassingen meer bij de laatste live-sessie uit 1975, of het moet zijn dat toetsenist Danny Petronel hierop meespeelt en je af en toe nogal geforceerde toetsenpartijen hoort.
Vooral de drummer levert een topprestatie op "Let It Roll" en juist "Mother Mary" kan een extra slaggitarist gebruiken (wat toetsenist / gitarist Paul Raymond later wel kon).
Het dynamische "Out in the Street" kan ik altijd horen, bij "Shoot Shoot" heb ik dat minder is echt een typische live-afsluiter.
Essentieel voor de ware UFO fan, deze CD maar moeilijk te verkrijgen.
O.K, de helft dubbelt dan met die beroemde live-plaat maar de andere helft had je live nog niet.
Afkomstig uit 4 opnamesessies in de periode 1974-1977, te weten 2 BBC-sessies en 2 live concerten.
De eerste 3 songs zijn van een radio-opname in oktober 1974 en door het hoge improvisatiegehalte zijn andere versies van "Rock Bottom" altijd de moeite waard.
De eerste helft van "Time on My Hands" is zeer rustig, maar de rest is een gitaarsolo waarin Michael bewijst dat hij al op zeer jonge leeftijd (hij was destijds 19 jaar) de beste hardrockgitarist van zijn tijd was.
Het terechte B-kantje "Give Her the Gun" is een Status Quo-achtig deuntje met een tempoversnelling en met Michael in de hoofdrol.
Ter promotie van de destijds verschenen LP "Light's Out" 3 songs daarvan opgenomen bij de bekende DJ John Peel in juni 1977.
Ik blijf "het simpele Too Hot to Handle" zwak vinden maar het snelle "Lights Out" doed je weer opleven.
Echt schitterend is "Try Me", een gevoelige ballad met mooi samenspel van keyboards en gitaar.
Met publiek nu de oudste opnames uit juni 1974, "Oh My" doet weer denken aan Status Quo waarin Michael naar believen alle kanten op soleert.
Willie Dixon schreef "Built for Comfort ", erg vreemd om UFO een echt bluesnummer te horen spelen en het kan mij niet boeien.
Het dromerige "Space Child" is geweldig, rustig opgebouwd en dit soort nummers zouden ze later niet meer schrijven helaas.
Wat moet het toch mooi zijn voor iemand die voor het eerst "Doctor Doctor" hoort !
Geen verassingen meer bij de laatste live-sessie uit 1975, of het moet zijn dat toetsenist Danny Petronel hierop meespeelt en je af en toe nogal geforceerde toetsenpartijen hoort.
Vooral de drummer levert een topprestatie op "Let It Roll" en juist "Mother Mary" kan een extra slaggitarist gebruiken (wat toetsenist / gitarist Paul Raymond later wel kon).
Het dynamische "Out in the Street" kan ik altijd horen, bij "Shoot Shoot" heb ik dat minder is echt een typische live-afsluiter.
Essentieel voor de ware UFO fan, deze CD maar moeilijk te verkrijgen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.