Lucky Fonz III - Hoe Je Honing Maakt (2010)

Je valt in herhaling.


Nog iets:

Ik heb het idee dat hij dat de laatste tijd juist niet meer doet. Hij noemt Armand veel vaker, en koketteert met Willeke Alberti en André Hazes. Logisch ook, gezien dit album.

Ik zou het een beetje heel erg eng vinden als een 7-jarige dit zou zeggen...

@ levenvergeten: Bij een artiest die elke keer hetzelfde chaotisch gespeelde stukje laat zien is het prima om als beoordeler in herhaling te vallen.

Hij blijft een beetje chaotisch, maar valt absoluut niet in herhaling (vergelijk deze maar met z'n eerste). Maar goed, je hebt de plaat waarschijnlijk niet gehoord, dus dat kan je ook niet weten.

Nee, niet helemaal, maar vanwege zijn steeds terugkerende optredens bij DWDD wel bekend met zijn nieuwe werk.

Onmogelijk dan dat je dan geen verschil hoort. Ongeacht of wat je ervan vindt.

Muzikaal wel, maar de zang nog steeds niet.
Voor mij blijft het een zoekende artiest met maniertjes.
Geen punt verder.
Zo hebben veel mensen weer moeite met Roosbeef, die vind ik dan weer leuk en grappig.

Dat is duidelijk hoor. Het ging mij erom dat ik het vrij nutteloos vind om twee keer vrijwel hetzelfde bericht te posten over iets wat je niet heel goed kent.

Inderdaad. Welke 7-jarige maakt nou weer zelf ontbijt?

Reint:

Lucky is een halve genie, hij kan alles. Van André Hazes (Wat Ook Een Ander Zegt) tot de Ramones (Deur Op Slot), hij draait er zijn hand niet voor om.
Nu hou ik niet van André Hazes dus dat genre sla ik over en de teksten moeten wel enigszins op niveau blijven. En daarin stelt hij bepaalt niet teleur. Afgezien van IHEM en WOEAZ is dit een plaat die bij mij regelmatig op repeat staat.
Ook een compliment voor zijn bandje, dit klinkt niet Nederlands meer maar super Engels. Keigoed.

lucky is imo nog geen 1/10e genie. Spinvis is een genie , en roosbeef is nog een stuk beter te pruimen dan de nummers die ik ken van deze plaat ( stuk of 3) , ga hier niet op stemmen , want ga niet de hele plaat luisteren, maar om hier 4,5 ster aan te geven , daar kan ik persoonlijk niet bij.......

Eerst luisteren, dan oordelen. En niet na de eerste keer oordelen, want je moet de liedjes een paar keer horen, tenminste dat was bij mij het geval.
En dan ga je langzaam voor de bijl.
Het is jammer dat mensen deze plaat voorbij laten gaan omdat ze de twee of drie schlagers gehoord hebben en er niets van moeten hebben. Hij heeft dat waarschijnlijk gedaan omdat Ik Heb een Meisje een succes was. Ik was een van degenen die een hekel had aan het nummer.
Dus iedereen die hetzelfde heeft, luister naar deze plaat, sla die twee schlagers over en je houdt een heel fijne plaat over met geweldige baslijntjes en knetterde gitaar en lekker stevige drum, keigoeie deuntjes en veel poezie.

Da's een interessante. Wat maakt Spinvis dan wel een genie? Leg mij het verschil eens uit?

Spinvis mag dan betere teksten hebben. Oke, dat misschien wel. Maar hij wint daar prijzen voor, dus dat wil niet zeggen dat Lucky Fonz III 'nog geen tiende genie is'. Toegegeven, de rijmelarij is niet altijd even hoogstaand of diepgaand, maar wel realistisch en simpel, en dat zijn twee kenmerken die ik ook wel kan waarderen, in ieder geval bij Lucky Fonz III.

En misschien is Lucky daarom juist wel een genie, of tenminste iets wat daarop lijkt.

Genie in simpelheid

En voor een genie in simpelheid (in ieder geval voor deze) geef ik met alle plezier 3,5 *

Toch wel mooi hoe hij het hele muzikale spektrum tussen Andre Hazes, Bob Dylan en de Ramones weet te bestrijken.

Heb de laatste tijd veel naar zijn liedjes geluisterd en ben het allemaal nog meer gaan waarderen. Ik hoop dat Fons in het Nederlands blijft zingen.

naja, als lucky fonz de derde gewoon ene plaat uitbracht onder de naam otto wichers, was het al iets minder boeiend, maar het manneke maakt muziek die imo 'eigen' is

geniaal, dat niet bepaald, opvallend, dat wel, en dat het afwijkt van de norm is imo de hoofdreden - naast dwdd uiteraard - dat men het is gaan waarderen

muzikaal gezien blijft het natuurlijk zwak,maar er is niets wat erop lijkt, en dat lijkt tegenwoordig de enige maatstaf voor succes, onderscheid je van de rest en je loopt binnen

Zouden de mensen die het leuk vinden dat niet gewoon doen omdat ze de muziek leuk vinden? Het zal mij een zorg zijn of het afwijkt van de norm. Muzikaal gezien hoeft het ook niet heel sterk te zijn, als het maar functioneel is.

Verder vind ik het ook niet echt afwijken van de norm: Wat Ook Een Ander Zegt had net zo goed een liedje van Willeke Alberti kunnen zijn... met andere woorden niet echt muziek waarbij nu het nu echt een meerwaarde is als er sublieme muzikanten staan te spelen.

ok, ff wat anders, lucky fonz III is qua presentatie een vreemd afwijkend verlegen typje waarvan je niet goed weet wat je nou moet denken, zijn muziek idem, afwijkend

nee dat zal een rotworst wezen maar die afwijkendheid maakt wel datie opvalt

tim knol is ene degelijke hollandse nuchtere ietwat saaie jongen die amper opvalt, maar daarentegen vrij toegankelijke aardige muziek maakt en dat vreemde afwijkende gedrag - ik mag hopen dat lucky fonz in real life een stuk normaler is) niet nodig heeft

Is ook niet mijn ding maar ik kan er meer waardering voor opbrengen omdat het imo muzikaal van ene hoger niveau is

lucky fonz zou ik meer ene dichter noemen die we weg wat is kwijtgeraakt door er gebrekkige muziek bij te betrekken en te denken dat hij muzikant is

leuk voor ff, maar op deze fiets binnen ene jaar weer vergeten tenzij radicaal over andere boeg

Geloof niet dat dat gaat lukken, daarvoor is fonz imo te beperkt, maar wie weet

Ik heb hem nog nooit gezien volgens mij, dus ik zou niet weten hoe hij zich presenteert. Maar als het in het verlengde ligt van het album snap ik wel wat je bedoelt.

En ach, al is ie over een jaar vergeten.... dan heb ik in ieder geval nog een tijd kunnen genieten van een paar liedjes. Muziek hoeft niet voor altijd te zijn.

Dat laatste sowieso, en muziek heeft volgens mij zelden ene eeuwigheidswaarde

Zo luisterde ik 2 jaar terug de hele zomer alles van Ane Brun, maar dat smaakt anno 2011 helemaal niet meer

Wel van genoten toendertijd,en zo mag het zijn

Bij deze man heb ik altijd het idee dat hij het voor zichzelf een beetje verpest. De liedjes zijn van middelmatig tot soms van absolute klasse (Boris, Hel), maar als je hem ziet (en soms ook hoort) heb je het idee dat hij het erom doet: de onhandige klungelige straatmuzikant uithangen. Die sfeer hangt ook een beetje over dit album, meer nog dan over zijn engelstalige albums.

Toch denk ik dat deze man tot veel in staat is, want teksten schrijven kan hij zeker!

De Nits klinken door en door Nederlands, op die Engelse taal na. Nog Nederlandser klinkt eigenlijk Hoe Je Honing Maakt van Lucky Fonz III (je zegt ook niet ‘the third’, maar ‘de derde’). Sommigen kunnen hem niet uitstaan, maar zeker op dit Nederlandstalige album presenteert, Otto Wichers, ook wel de Fonz genoemd, zich als een charmante hofnar. Daarbij stapt hij met beide benen in een rijke traditie: muzikaal klinken Peter Koelewijn en Armand door, maar ook de elektrische Bob Dylan in de jaren zestig. Dan heb ik het nog niet over Boudewijn de Groot en de schandalig onderschatte Jaap Fischer gehad. Daarnaast koketteert Wichers ook met levensliedzangers, noemt hij net zo snel Dylan als Willie Alberti als belangrijkste invloed en schrijft hij vooral heel goede liedjes met heel goede teksten.

Vooral die teksten zijn eigenlijk ontzettend amusant. Wat mij betreft wordt ‘Jongens zijn net meisjes, maar dan zonder geluk’ een evergreen in de trant van ‘alles van waarde is weerloos’ of ‘En niet het afsnijden doet zo’n pijn, maar het afgesneden zijn’. Op een schijnbaar weinig subtiele manier schetst Wichers in ‘Jongens’ het beeld van een enorme sukkel, maar wel weer erg subtiel werkt hij naar een dramatische ontknoping toe. Het zijn taferelen, ook in andere liedjes, die meer dan eens aan Nescio, de vroege Remco Campert of zelfs Piet Paaltjens (‘Ze sprongen zoo moedig de wereld in,/En de wereld - trapte ze dood.’) doen denken.

Om er levensliederenterminologie op los te laten: het zijn liedjes met een lach en een traan. Ergens in een recensie, het ontschiet me even welke, las ik dat vooral ‘Boris’ en ‘Hel’ liefdesverklaringen aan de Nederlandse taal waren. Mag ik dat even corrigeren? Dertien liedjes lang verklaart de Fonz de liefde aan het Nederlands, maar bedrijft er daarna ook dampend de liefde mee.

Lekker vrolijk plaatje. Een klein beetje richting Roosbeef, vanwege de soms wat kinderlijke, waarmee ik niet kinderachtig bedoel, teksten.